Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Robert Oppenheimer, 1904-1967

E-mail Εκτύπωση PDF

Ο πατέρας της ατομικής βόμβας κι ο άνθρωπος με τα μεγάλα διλήμματα.

«Η επιστήμη δεν είναι το παν, αλλά η επιστήμη είναι πολύ όμορφη»,
Robert Oppenheimer.

 


To όνομα του Robert Oppenheimer έχει γίνει σχεδόν συνώνυμο με τη θητεία του στο Lοs Alamos, όπου σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε η πρώτη ατομική βόμβα, κι επίσης με το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες όταν συγκρούονται με τα συμφέροντα του έθνους και της συνείδησής τους.

Γερμανικής καταγωγής, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 22 Απριλίου του 1904. Τελείωσε το Ethical Culture School στη Νέα Υόρκη. Έλαβε όχι μόνο γερές βάσεις στα μαθηματικά και στη φυσική, αλλά μελέτησε ενθουσιωδώς τα ελληνικά, τα λατινικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Χάρβαρντ διατηρούσε επίσης ενδιαφέρον για τους κλασικούς φιλοσόφους και την Ανατολική φιλοσοφία, η οποία τον επηρέασε καθ? όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Μετά το Χάρβαρντ πηγαίνει στην Αγγλία το 1925, στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου εργάστηκε με άλλους βρετανούς επιστήμονες για την προώθηση της ατομικής έρευνας. Το 1927 παίρνει το διδακτορικό του δίπλωμα στο Γκαίτινγκεν και το 1929 επιστρέφει στις Η.Π.Α. και παίρνει θέσεις στο Μπέρκλεϋ και στο σπουδαίο Cal Tech, όπου έδωσε μεγάλο βάρος στη διάδοση της Κβαντικής μηχανικής. Εξαιρετικός δάσκαλος και άριστος θεωρητικός, καθοδήγησε μια ολόκληρη γενιά Αμερικανών φυσικών, οι οποίοι επηρεάστηκαν βαθιά, τόσο από την ανεξαρτησία της σκέψης του όσο και από την ικανότητά του στη μετάδοση της επιστημονικής γνώσης.

Οι αναλύσεις του πρόβλεψαν πολλά πρόσφατα ευρήματα, όπως το νετρόνιο, το ποζιτρόνιο, την κοσμική ακτινοβολία, το ηλεκτρόνιο, το μεσόνιο και τα αστέρια νετρονίων. Επίσης για ένα διάστημα δούλεψε πάνω στα ζητήματα των μαύρων οπών.

 

Απορροφημένος από τις μελέτες του και τον θεωρητικό κόσμο της φυσικής, ήταν συχνά κάπως απόμακρος από τον «πραγματικό κόσμο». Αλλά η άνοδος του φασισμού στη δεκαετία του ?30, η εισβολή των Ναζί στην Πολωνία, καθώς και οι προειδοποιήσεις του Αϊνστάιν και του Λέο Ζίλαρντ για τον κίνδυνο να αναπτύξουν πρώτοι πυρηνική βόμβα οι γερμανοί, τον έκαναν να εστιάσει την προσοχή του σ? αυτά τα ζητήματα και να υιοθετήσει μια ισχυρή στάση ενάντια στο φασισμό.

Το 1939 ο Niels Bohr έφερε στις Η.Π.Α. την είδήση ότι ήδη οι Γερμανοί είχαν διαχωρίσει το άτομο. Η επίπτωση αυτή σήμαινε ότι οι Ναζί θα μπορούσαν να αναπτύξουν εξαιρετικά ισχυρά όπλα κι αυτό προέτρεψε τον Πρόεδρο Ρούσβελτ να καθιερώσει το πρόγραμμα του Μανχάταν, το 1941. Ο Οπενχάιμερ διορίζεται διευθυντής του προγράμματος τον Ιούνιο του 1942 και ιδρύει ένα νέο ερευνητικό σταθμό στο Los Alamos, στο Νέο Μεξικό. Εκεί φέρνει τα καλύτερα μυαλά που υπήρχαν στη φυσική για να εργαστούν για την ανάπτυξη της ατομικής βόμβας. Ο Leslie Groves, ένας ανώτερος υπάλληλος του στρατού που ήταν υπεύθυνος για την ανάθεση του προγράμματος στον Οπενχάιμερ, εξήγησε γιατί το έκανε: «ήταν μια μεγαλοφυΐα, μια πραγματική μεγαλοφυΐα».

Οι συντονισμένες προσπάθειες των επιφανών επιστημόνων στο Los Alamos κορυφώθηκαν στις 16 Ιουλίου του 1945 με την πρώτη δοκιμή στην έρημο του Alamogordo στο Νέο Μεξικό, αμέσως μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Η ατομική βόμβα εξερράγη με μια ισχύ ισοδύναμης 18.000 τόνων ΤΝΤ.

Ενθυμούμενος αυτή τη σκηνή ο Οπενχάιμερ είπε:

«Μερικοί άνθρωποι γέλασαν, μερικοί άνθρωποι φώναζαν, οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν σιωπηλοί. Μέσα στο μυαλό μου κυριάρχησε ένας στίχος από το ιερό ινδικό κείμενο Μπαγκαβάτ Γκίτα, στην οποία ο Κρίσνα προσπαθεί να πείσει τον πρίγκιπα να κάνει το καθήκον του: Είμαι ο θάνατος, ο καταστροφέας των κόσμων».

Επίσης μετά την έκρηξη δήλωσε: «Ξέραμε ότι ο κόσμος δεν θα ήταν ο ίδιος. Οι φυσικοί γνωρίζουν την αμαρτία κι αυτή είναι μια γνώση που δε μπορούν να χάσουν».

Μέσα σ? ένα μήνα δυο ατομικές βόμβες έπεσαν στις Ιαπωνικές πόλεις κι η Ιαπωνία παραδόθηκε στις 10 Αυγούστου του 1945.

Αφού τελείωσε ο πόλεμος, ο Οπενχάιμερ αναγνωρίστηκε σε εθνικό επίπεδο ως ο πατέρας της ατομικής βόμβας και χαρακτηρίστηκε ως η ηθική συνείδηση εκείνων που είχαν εργαστεί στο πρόγραμμα.

Ο Πρόεδρος Τρούμαν μάλιστα τον τίμησε με το «Μετάλλιο της Τιμής», τη σπουδαιότερη διάκριση που απονέμει ο αρχηγός του αμερικανικού κράτους.

Τα πράγματα όμως άλλαξαν όταν ο Οπενχάιμερ αντιτάχθηκε στην Αμερικανική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας και στον Πρόεδρο Τρούμαν για τη δημιουργία μιας νέας ακόμα πιο ισχυρής βόμβας υδρογόνου, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί και να του απαγορευτεί η πρόσβαση σε απόρρητα στρατιωτικά μυστικά.

Ο Οπενχάιμερ έγινε τότε το παγκόσμιο σύμβολο του επιστήμονα που στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τα ηθικά προβλήματα που ανακύπτουν από μια επιστημονική ανακάλυψη, προκάλεσε τους ισχυρούς της εποχής κι έτσι περιήλθε σε δυσμένεια, θύμα μιας άδικης πολιτικής καταδίωξης. Κράτησε μόνο τη θέση του διευθυντή του Ιδρύματος Προχωρημένων Σπουδών στο Πρίνστον.

Πάντως, μετά από δέκα χρόνια, το 1963 αποκαταστάθηκε ο Οπενχάιμερ κι ο Πρόεδρος Lindon Johnson του απένειμε το βραβείο Fermi, το ανώτατο επιστημονικό βραβείο των Η.Π.Α. Μέχρι το τέλος της ζωής του μελετούσε τη σχέση ανάμεσα στην επιστήμη και την κοινωνία και την ειρηνική συνύπαρξης τους. Πέθανε σε ηλικία 63 ετών στο Princeton από καρκίνο του λάρυγγα στις 18 Φεβρουαρίου του 1967.

ΠΗΓΕΣ:

http://sfr.ee.teiath.gr/htmSELIDES/Multimedia/mm1/html/

http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/biography/

http://www.east-buc.k12.ia.us/00_01/100/jr/jr.htm

http://web.mit.edu/invent/iow/oppenheimer.html

A

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 10 Ιούλιος 2013 21:12  

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1972

Χρησιμοποιείται η τεχνική του αξονικού τομογράφου.

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου