Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Εξήντα χρόνια από το πρώτο ταξίδι του Σπούτνικ

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Ο τεχνητός δορυφόρος τέθηκε σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Γη από τη Σοβιετική Ένωση

 

Εξήντα χρόνια από το πρώτο ταξίδι του Σπούτνικ

 

Ήταν 4 Οκτωβρίου του 1957 όταν μια μικρή σφαίρα διαμέτρου μόνο 58 εκατοστών και βάρους 64 κιλών ξεκίνησε τη διαστημική εποχή και έδωσε το έναυσμα για να μεταφερθεί ο ανταγωνισμός του Ψυχρού Πολέμου στο διάστημα.

Ήταν ο Σπούτνικ, ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος που τέθηκε σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Γη από τη Σοβιετική Ένωση. Χάρη στο ανακλαστικό μεταλλικό περίβλημά του, αντανακλούσε έντονα το φως του Ήλιου και ήταν ορατός ακόμη και με γυμνά μάτια σαν μια μικρή λαμπερή κουκκίδα όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η εκτόξευση είχε γίνει από ένα πεδίο πυραυλικών δοκιμών κάπου στο απομονωμένο Καζακστάν, μια περιοχή όπου έμελλε να αποτελέσει το μετέπειτα διάσημο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Παρόλο που μόνο οι εργαζόμενοι στο απόρρητο πρόγραμμα είχαν πάρει μυστικές επιστολές για να παρευρεθούν στην εκτόξευση, τελικά συνέρρευσαν πλήθη συγγενών και φίλων. Όπως είπε ένας αυτόπτης μάρτυρας, «μετά γυρίσαμε στα καταλύματα μας και ήπιαμε καθαρό αλκοόλ για να γιορτάσουμε τη νίκη του πυραύλου μας».

Τις πρώτες μέρες το γεγονός πέρασε μάλλον στα «ψιλά», αλλά γρήγορα ο διεθνής Τύπος αντιλήφθηκε τη σημασία του -ιδίως εν μέσω του ψυχρού πολέμου- και την ανέδειξε. Ήταν ένας μεγάλος θρίαμβος προπαγάνδας για τη σοβιετική κυβέρνηση και μια μεγάλη ντροπή -και έντονος φόβος λόγω τεχνολογικής υστέρησης- για την αμερικανική.

Οι ΗΠΑ βάλθηκαν γρήγορα να ξεπλύνουν αυτή τη ντροπή και να πάρουν την πρωτοκαθεδρία στο διάστημα. Κάπως έτσι, δημιούργησαν την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) και στη συνέχεια το πρόγραμμα «Απόλλων», που οδήγησε τους Αμερικανούς πρώτους στη Σελήνη μετά από 12 χρόνια.

Ο Σπούτνικ ήταν έργο του «πατέρα» του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος Σεργκέι Κορολιόφ, ο οποίος είχε περάσει έξι χρόνια στα στρατόπεδα Γκουλάγκ. Βοηθήθηκε σημαντικά από Γερμανούς επιστήμονες, οι οποίοι είχαν συμμετάσχει στην ανάπτυξη του πυραυλικού προγράμματος του Χίτλερ και μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας μεταφέρθηκαν, θέλοντας και μη, στη Σοβιετική Ένωση.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 07 Οκτώβριος 2017 21:30 Περισσoτερα...
 

Πώς να κερδίσετε ένα νόμπελ φυσικής ανακαλύπτοντας βαρυτικά κύματα

E-mail Εκτύπωση PDF

Ο επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου γράφει για την βράβευση των ερευνητών που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία και την ανάπτυξη των ειδικών παρατηρητηρίων LIGO που εντόπισαν τα βαρυτικά κύματα.

Διονύσης Σιμόπουλος, επίτιμος διευθυντής Ευγενιδείου Πλανηταρίου

 

Η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών ανακοίνωσε το μεσημέρι της 3ης Οκτωβρίου 2017 ότι το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2017 απονέμεται κατά το ήμισυ στον καθηγητή Rainer Weiss του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), και κατά το άλλο ήμισυ στους καθηγητές Barry C. Barich του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Cal Tech), Kip Thorne του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Cal Tech).



Οι ερευνητές αυτοί πρωτοστάτησαν στη δημιουργία και την ανάπτυξη των ειδικών παρατηρητηρίων LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) τα οποία εντόπισαν και τελικά απέδειξαν την πραγματικότητα της ύπαρξης των βαρυτικών κυμάτων που είχε προβλέψει η Θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Albert Einstein από το 1916. 

Η ύπαρξη Βαρυτικών Κυμάτων είναι μία από τις πλέον εντυπωσιακές προβλέψεις της Γενικής Σχετικότητας, που όμως έμεναν επί 100 χρόνια απαρατήρητα, μέχρις ότου στις 14 Σεπτεμβρίου 2015, στα δύο εργαστήρια LIGO (που είχαν δημιουργηθεί για τον εντοπισμό Βαρυτικών Κυμάτων) σήμανε συναγερμός! 

Τα δύο εργαστήρια, στη Λουϊζιάνα και στην Ουάσιγκτον σε απόσταση 3.000 χλμ. μεταξύ τους, είχαν μερικές μόνον ημέρες από τότε που είχαν τεθεί σε λειτουργία μετά την αναβάθμισή τους σε νέα επίπεδα ακρίβειας και ευαισθησίας, και με την πρώτη πέτυχαν διάνα! 

Εκείνη την ημέρα (στις 12:51 μ.μ. ώρα Ελλάδος) εντόπισαν την σύγκρουση δύο «Μαύρων Τρυπών», η μία με μάζα 36 ηλιακών μαζών και η άλλη με 29 ηλιακές μάζες σε απόσταση 1,3 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Λίγο πριν από την σύγκρουση οι δύο μαύρες τρύπες περιφέρονταν η μία γύρω από την άλλη 250 φορές το δευτερόλεπτο ενώ η ταχύτητα περιφοράς τους έφτανε τα 150.000 χλμ. το δευτερόλεπτο (το 50% της ταχύτητας του φωτός). 

Με την σύγκρουση δημιουργήθηκε μία μεγαλύτερη μαύρη τρύπα η μάζα της οποίας εξαρτάται από την γεωμετρία και το σπιν της σύγκρουσης κι έτσι δεν είναι το σύνολο των επί μέρους μαύρων τρυπών γιατί ένα 5% περίπου εκπέμπεται με την μορφή της ενέργειας των βαρυτικών κυμάτων που παράγονται κατά την σύγκρουση. Έτσι κι εδώ αντί των 65 ηλιακών μαζών είχαμε την δημιουργία μιας μαύρης τρύπας 62 ηλιακών μαζών. 

Οι τρεις "χαμένες" ηλιακές μάζες μετετράπησαν σε ενέργεια βαρυτικών κυμάτων η οποία ως ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία θα ήταν αντίστοιχη με την ενέργεια που εκπέμπουν ένα δισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια ήλιοι (10^21) ή 50 φορές όλοι οι γαλαξίες του Σύμπαντος! Γιατί με βάση την περίφημη εξίσωση του Einstein (E=mc^2) εάν αντικαταστήσουμε το "m" με τις 3 ηλιακές μάζες (ένα συγκλονιστικά τεράστιο ποσό) πολλαπλασιαζόμενο με το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός (c^2) θα μας δώσει το αδιανόητο νούμερο που αντιστοιχεί στην ενέργεια που απελευθερώνουν ένα δισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια ήλιοι (10^21). 

Παρ'  όλα αυτά η παραμόρφωση που κατέγραψαν τα δύο συμβολόμετρα LIGO δεν υπερέβαινε τα τέσσερα χιλιοστά της διαμέτρου ενός πρωτονίου, ενώ η πιθανότητα κάποιου λάθους στη παρατήρηση αυτή ήταν μία στο εκατομμύριο, που στην ουσία αποτελεί μία βεβαιότητα! Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

O EINSTEIN ΚΑΙ TA BAΡΥΤΙΚΑ ΚYMATA


Όπως είναι γνωστό η μεγαλύτερη ανακάλυψη του Einstein ήταν η διαπίστωσή του πως η βαρύτητα δεν είναι στην πραγματικότητα μία δύναμη αλλά το αποτέλεσμα της παραμόρφωσης των τεσσάρων διαστάσεων του χωρόχρονου. Οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο κομμάτι ύλης, πλανήτης, άστρο, ή γαλαξίας, παραμορφώνει την δομή του χωρόχρονου γύρω του. 

Καθώς τα διάφορα αντικείμενα κινούνται μέσα στο Σύμπαν είναι σαν να κυλάνε μέσα, έξω, και γύρω απ' αυτές τις παραμορφώσεις, ενώ η κίνηση τους επηρεάζεται απ' αυτές παρ'  όλο που δεν μπορούμε να τις δούμε. Αντίθετα, εκείνο το οποίο βλέπουμε είναι το αποτέλεσμα που έχει στα διάφορα αυτά αντικείμενα η επίδραση της φαινομενικά μυστηριώδους δύναμης που ονομάζουμε βαρύτητα, με άλλα λόγια "η ύλη λεει στο χωρόχρονο πώς θα καμπυλωθεί και ο βαθμός καμπύλωσης του χωρόχρονου υπαγορεύει στην ύλη πώς θα κινηθεί", όπως τόσο χαρακτηριστικά έγραφε πριν από χρόνια ο αείμνηστος καθηγητής John Archibald Wheeler.

Τα τελευταία 100 χρόνια, η βαρυτική θεωρία του Einstein έχει γίνει αποδεκτή ως η πιο ικανοποιητική απ' όλες τις άλλες. Επί πλέον η θεωρία αυτή περιλαμβάνει με τον καλύτερο τρόπο όλα όσα γνωρίζουν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες για τη βαρύτητα. 

Παρ' όλα αυτά ακόμη κι αυτή άφηνε ορισμένα βασικά ερωτήματα αναπάντητα, όπως: η παραμόρφωση του χωρόχρονου συμβαίνει άραγε «αστραπιαία» ή μήπως μεταδίδεται με τη μορφή κυμάτων; 

Η αναζήτηση του Einstein για μια απάντηση στο ερώτημα αυτό, τον οδήγησε σε μία εκπληκτική εκτίμηση: ακριβώς όπως υπάρχουν κύματα φωτός που μεταφέρουν ενέργεια από μέρος σε μέρος, έτσι θα πρέπει να υπάρχουν και βαρυτικά κύματα τα οποία μεταφέρουν ενέργεια από τόπο σε τόπο. Θεώρησε δηλαδή ότι οι βαρυτικές δυνάμεις ακτινοβολούνται προς τα έξω σαν τα κύματα που δημιουργούνται από την πτώση μιας πέτρας στο νερό μιας λίμνης.

Οι αναζητήσεις του Einstein τον οδήγησαν δηλαδή σε μια εκπληκτική διαπίστωση: ακριβώς όπως τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα δημιουργούνται από την κίνηση ηλεκτρικών φορτίων και διαδίδονται στον χωρόχρονο, έτσι θα πρέπει να υπάρχουν και βαρυτικά κύματα που θα δημιουργούνται από τη βίαιη μετακίνηση μεγάλων μαζών και θα εμφανίζονται ως πτυχώσεις στη δομή του χωρόχρονου. 

Ο Einstein υπέθεσε ότι διάφορα καταστροφικά κοσμικά συμβάντα, όπως η τελική εκρηκτική κατάρρευση ενός ετοιμοθάνατου άστρου, ή η σπειροειδής σύμπτυξη ενός ζεύγους άστρων νετρονίων ή μαύρων τρυπών, θα πρέπει να εκπέμπουν κύματα βαρύτητας στο Διάστημα με ταχύτητα ίση με την ταχύτητα του φωτός. 

Παρ' όλα αυτά ο Einstein πίστευε ότι αφού η βαρύτητα είναι η πιο αδύναμη από τις θεμελιώδεις δυνάμεις, με ισχύ 100 τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων τρισεκατομμύρια φορές μικρότερη της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης (δύναμης), η επίδραση των βαρυτικών κυμάτων θα πρέπει να ήταν εξ ίσου αδύναμη οπότε δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν αντιληπτά. Γι' αυτό, άλλωστε, και δεν είχαν εντοπιστεί μέχρι τώρα. Κι έτσι η θεωρία του Einstein για τα βαρυτικά κύματα παρέμενε χωρίς αποδείξεις.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 06 Οκτώβριος 2017 07:58 Περισσoτερα...
 

Νόμπελ Χημείας για την ανάπτυξη της κρυο-ηλεκτρονικής μικροσκοπίας

E-mail Εκτύπωση PDF

Σε τρεις ερευνητές


Νόμπελ Χημείας για την ανάπτυξη της κρυο-ηλεκτρονικής μικροσκοπίας

 

Στους Ζακ Ντιμποζε (Jacques Dubochet), Χοακιμ Φρανκ (Joachim Frank) και Ρίτσαρντ Χεντερσον (Richard Henderson) απονέμεται το φετινό βραβείο Νόμπελ Χημείας, για την ανάπτυξη της κρυο-ηλεκτρονικής μικροσκοπίας για τον υψηλής ανάλυσης δομικό καθορισμό των βιομορίων σε διάλυμα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας.

«Αυτή τη χρονιά το βραβείο απονέμεται σε μία μέθοδο απεικόνισης των μορίων της ζωής που μεταφέρει τη βιοχημεία σε νέα εποχή», εξήγησε ο Γκέραν Χάνσον, γενικός γραμματέας της Ακαδημίας. «Χάρη στη μέθοδο αυτή, οι ερευνητές έχουν πλέον τη δυνατότητα να παράξουν τρισδιάστατες απεικονίσεις των βιομορίων και να οπτικοποιήσουν διαδικασίες που δεν έχουν ποτέ πριν δει, γεγονός που είναι αποφασιστικής σημασίας για τη βασική κατανόηση της χημείας της ζωής και την ανάπτυξη της φαρμακευτικής», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

H κρυο-ηλεκτρονική μικροσκοπία εξετάζει ταυτόχρονα χιλιάδες αντίγραφα της υπό εξέτασης πρωτεΐνης, που έχουν καταψυχθεί απότομα σε υγρό άζωτο. Οι εικόνες που προκύπτουν συνδυάζονται και αναλύονται από ειδικό λογισμικό για να δώσουν τελικά την τρισδιάστατη δομή ενός μεμονωμένου μορίου της πρωτεΐνης.

Διαβάστε για το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο που σχεδόν διακρίνει μεμονωμένα άτομα εδώ.

Ο Ζακ Ντιμποζε, γεννημένος το 1941, είναι ελβετός βιοφυσικός, επίτιμος καθηγητής Βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης. 

Ο Χοακιμ Φρανκ, γεννημένος το 1940, είναι γερμανικής καταγωγής βιοφυσικός που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Θεωρείται ο ιδρυτής της κρυο-ηλεκτρονικής μικροσκοπίας μονού σωματιδίου (cryo-EM) ενώ συνέβαλε σημαντικά στη δομή και λειτουργία του ριβοσώματος από βακτήρια και ευκαρυωτικά.

Ο Ρίτσαρντ Χεντερσον, γεννημένος το 1945 στη Σκωτία, είναι μοριακός βιολόγος και βιοφυσικός ενώ θεωρείται επίσης πρωτοπόρος στον τομέα της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας των βιολογικών μορίων.

ΠΗΓΗ: in.gr

 

Θεσσαλονίκη: Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει τους πρόσφυγες στο ,,, διάστημα

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Απέσπασε εύφημο μνεία από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Τεχνολογικών Κέντρων και Μουσείων για την πρωτοβουλία του

 


Εικονικά ταξίδια στο ... διάστημα, για περισσότερους από 1.000 πρόσφυγες, πρόσφερε τον τελευταίο χρόνο το ΝΟΗΣΙΣ αποσπώντας για την πρωτοβουλία του, εύφημο μνεία από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Τεχνολογικών Κέντρων και Μουσείων (ECSITE - The European Network of Science Centers and Museums), σε τελετή που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, στο Πόρτο της Πορτογαλίας.

Το πρόγραμμα αφορά κυρίως παιδιά δημοτικού, συνοδεία ενηλίκων, και περιλαμβάνει προβολή της ταινίας «Όαση στο Διάστημα» με θέμα ταξίδι στο ηλιακό σύστημα στο ψηφιακό Πλανητάριο, μεταγλωττισμένη στα αραβικά, ξενάγηση με διερμηνέα στο Μουσείο Τεχνολογίας, όπου περιλαμβάνονται τρία μόνιμα εκθετήρια, Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, Τεχνοπάρκο με διαδραστικά εκθέματα και εκθετήριο Αυτοκινήτων και προσφορά σνακ σε κάθε συμμετέχοντα.

«Ξεκινήσαμε το πρόγραμμα τον Σεπτέμβριο του 2016, σε συνεργασία με τον Δήμο Θέρμης, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο προσφυγικό ζήτημα και μέσα σε έναν χρόνο, έχουν περάσει από τις εγκαταστάσεις μας, περισσότεροι από 1.000 πρόσφυγες οι οποίοι διαμένουν σε Κέντρα φιλοξενίας ή σε μισθωμένα, από τις οργανώσεις, διαμερίσματα» διευκρινίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γενικός διευθυντής του ΝΟΗΣΙΣ Θανάσης Κοντονικολάου, προσθέτοντας μάλιστα ότι, από φέτος, στο πρόγραμμα θα εισαχθεί και η ταινία «Δεινόσαυροι» (3D) στο Κοσμοθέατρο, μεταγλωττισμένη στα αραβικά.

Όσο για τις αντιδράσεις που προκαλεί στους νεαρούς πρόσφυγες η επίσκεψη, ο κ. Κοντονικολάου δηλώνει ότι η αρχική τους επιφυλακτικότητα, πολύ γρήγορα μετατρέπεται σε ενθουσιασμό!

«Μου έχει κάνει εντύπωση πόσο μεγάλο ενδιαφέρον δείχνουν για μάθηση και πόσο ενημερωμένοι είναι για τις νέες τεχνολογίες. Μας "βομβαρδίζουν" με ερωτήσεις και φεύγουν με χαμόγελο, ευχαριστημένοι από την επίσκεψη» περιγράφει ο κ. Κοντονικολάου.

Οι νέες ξεναγήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει από τα τέλη Αυγούστου και η αμέσως επόμενη θα πραγματοποιηθεί το προσεχές Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου.

Σημειώνεται, τέλος, ότι για το πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων, το ΝΟΗΣΙΣ απέσπασε και το βραβείο «2017 Roy L. Shafer Leading Edge Award», στην κατηγορία «Visitors Experience» από την Ένωση Επιστημονικών-Τεχνολογικών Κέντρων ASTC (Association of Science-Technology Centers). Το βραβείο δίνεται κάθε χρόνο σε δύο Οργανισμούς που παρέχουν εξαιρετικό έργο και συμβάλουν στην διαμόρφωση κουλτούρας σε κοινωνικά και πολιτιστικά ζητήματα. Η απονομή της διάκρισης θα πραγματοποιηθεί τέλη Οκτωβρίου, στο ετήσιο συνέδριο της ASTC, στο San Jose των ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ - ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 20/09/2017

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 13 Οκτώβριος 2017 09:19
 

Νόμπελ Φυσικής για τον μηχανισμό παρατήρησης των βαρυτικών κυμάτων

E-mail Εκτύπωση PDF

Σε τρεις ερευνητές

 

Νόμπελ Φυσικής για τον μηχανισμό παρατήρησης των βαρυτικών κυμάτων

 

Στους Ράινε Βάις (Rainer Weiss), Μπάρι Μπάρις (Barry C. Barish) και Κιπ Θορν (Kip S. Thorne) απονέμεται το φετινό Νόμπελ Φυσικής για την καθοριστική συνεισφορά τους στην ανάπτυξη του παρατηρητηρίου LIGO και την παρατήρηση των βαρυτικών κυμάτων, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της επιτροπής των βραβείων.

Να σημειωθεί ότι μόλις στις 14 Σεπτεμβρίου του 2015, τα βαρυτικά κύματα του σύμπαντος, για τα οποία είχε μιλήσει πριν 100 χρόνια ο Άλμπερτ Άινσταϊν, κατέστη εφικτό να παρατηρηθούν μέσω του LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) ενός συνεργατικού ερευνητικού προγράμματος στο οποίο έλαβαν μέρος πάνω από 1.000 επιστήμονες από περισσότερες από 20 χώρες.

 


 

Ο Ράινερ Βάις, γεννημένος το 1932, είναι αμερικανός φυσικός γνωστός για τη συνεισφορά του στην βαρυτική φυσική και αστροφυσική. Είναι ομότιμος καθηγητής Φυσικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας COBE. 

Ο Μπάρι Μπαρις, γεννημένος το 1936, είναι αμερικανός καθηγητής Πειραματικής Φυσικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και θεωρείται ειδήμων στα βαρυτικά κύματα. 

Ο Κιπ Θορν, γεννημένος το 1940, είναι αμερικανός θεωρητικός φυσικός γνωστός για τις συνεισφορές του στη θεωρία της βαρύτητας και στην αστροφυσική. Επί μακρόν φίλος και συνάδελφος του Στήβεν Χόκινγκ και του Καρλ Σέιγκαν, σταδιοδρόμησε ως καθηγητής της Θεωρητικής Φυσικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους ειδικούς παγκοσμίως στις αστροφυσικές πτυχές της Θεωρίας της Σχετικότητας. 

ΠΗΓΗ: in.gr

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 04 Οκτώβριος 2017 08:18
 


Σελίδα 2 από 118

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1961

Στις 21 Απριλίου ο Γιούρι Αλεξέγιεβιτσ Γκαγκάριν.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΤ Συνεδρίο

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.

SPOT Τεχνικού Μουσείου

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.