Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Στις εσχατιές του μέλλοντος

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Η γέννηση προϋποθέτει και τον αναπόφευκτο θάνατο του Σύμπαντος. Αλλά δεν θα είμαστε εδώ για να τον δούμε!

 

?£?„???‚ ???ƒ?‡?±?„???­?‚ ?„???… ???­?»?»???½?„???‚

 

Η αντίστροφη μέτρηση για τον θάνατο του Σύμπαντος άρχισε με τη δημιουργία του!
Ωστόσο, ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να συλλάβει τον χρόνο που θα απαιτηθεί για να λάβει χώρα αυτό το συμβάν

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018

 

Μόλις στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα τα δίποδα όντα που κυριάρχησαν στον τρίτο πλανήτη του ηλιακού συστήματος συνειδητοποίησαν ότι όχι μόνο τα αντικείμενα γύρω τους (ποτάμια και βουνά, ήπειροι και θάλασσες, πλανήτες και αστέρια) γεννιούνται, μεταβάλλονται και πεθαίνουν, αλλά και ολόκληρο το Σύμπαν εξελίσσεται, οι ιδιότητές του αλλάζουν, με τρόπο που ευνοεί την ανάπτυξη της πολυπλοκότητας και τελικά της ζωής και της νόησης.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη σήμερα θεωρία, αυτήν της Μεγάλης Εκρηξης, από έναν μικρό σχετικά αριθμό στοιχειωδών σωματιδίων (πρωτόνια, νετρόνια, ηλεκτρόνια, φωτόνια, νετρίνα) που υπήρχαν στο υπέρπυκνο και υπέρθερμο αρχέγονο Σύμπαν πριν από 14 δισεκατομμύρια χρόνια, σχηματίστηκαν σταδιακά οι ελαφροί πυρήνες (μέσα στα πρώτα λεπτά), τα πρώτα άτομα (έπειτα από 300.000 χρόνια), τα πρώτα αστέρια (έπειτα από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια) και οι πρώτοι γαλαξίες (σχηματισμοί από δισεκατομμύρια αστέρια και μεσοαστρικό αέριο). Η δημιουργία των σχηματισμών αυτών (πυρήνες, άτομα, μόρια, κόκκοι σκόνης, πλανήτες, αστέρια, γαλαξίες) έγινε κάτω από την επίδραση των θεμελιωδών δυνάμεων της φύσης (πυρηνική, ηλεκτρομαγνητική, βαρύτητα) και μπόρεσε να πραγματοποιηθεί επειδή η βαρύτητα συνθλίβει τοπικά την ύλη και δημιουργεί αστέρια που εκπέμπουν ενέργεια στο κοντινό περιβάλλον τους: είναι οι διαφορές θερμοκρασίας που επιτρέπουν την εμφάνιση της πολυπλοκότητας.

Ζωοδότης Ήλιος

Το υπέρτατο στάδιο της εξελικτικής αυτής πορείας, απ' ό,τι γνωρίζουν σήμερα τα δίποδα όντα, συνέβη πάνω στον πλανήτη τους. Κάπου 8 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό των πρώτων αστεριών του Γαλαξία τους, σχηματίστηκε ο Ηλιος τους, ζεσταίνοντας με την ενέργεια των θερμοπυρηνικών του αντιδράσεων το πλανητικό του σύστημα. Ωστόσο, μόνο ο τρίτος πλανήτης βρισκόταν σε απόσταση τέτοια που η θερμότητα του Ηλιου να επιτρέπει στην επιφάνειά του την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, και συνεπώς την εμφάνιση ζωής. Κάπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια χρειάστηκαν οι μονοκύτταροι οργανισμοί που σχηματίστηκαν στον αρχέγονο ωκεανό του πλανήτη για να εξελιχθούν σε οργανισμούς σκεπτόμενους, που να αναρωτιούνται για την προέλευσή τους και την ιστορία του κόσμου τους.

Η ανασύσταση της ιστορίας του Σύμπαντος, που πραγματοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους στα χρονικά της Επιστήμης. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η ιστορία αυτή, με το αέναο πέρασμα από το απλό στο διαρκώς πιο περίπλοκο, υποδεικνύει ότι αντίστοιχες διαδικασίες θα εξακολουθήσουν να συμβαίνουν και στο μακρινό μέλλον, παράγοντας ανεπτυγμένες μορφές ζωής και νόησης πέρα από τη φαντασία μας και ένα Σύμπαν πολύ πιο θαυμαστό από αυτό που αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Είναι όμως έτσι; Οι σημερινές μας γνώσεις μάς λένε πως όχι.

Ήδη στα μισά του 19ου αιώνα, η επιστήμη της Θερμοδυναμικής έδειχνε ότι σε οποιοδήποτε κλειστό σύστημα η ενέργεια δεν μπορεί παρά να υποβαθμίζεται συνεχώς και η εντροπία να αυξάνεται (σύμφωνα με τον περίφημο 2ο νόμο), κάτι που οδήγησε τον γερμανό φυσικό Clausius να γράψει «όσο περισσότερο το Σύμπαν πλησιάζει την κατάσταση μέγιστης εντροπίας τόσο μειώνονται οι πιθανότητες σημαντικών αλλαγών... καμιά αλλαγή δεν θα μπορέσει στη συνέχεια να συμβεί και το Σύμπαν θα περιέλθει σε οριστικό θάνατο».

Σύμπαν σε διαστολή

Οι φυσικοί του 19ου αιώνα δεν μπορούσαν να καθορίσουν χρονικά τον θερμικό θάνατο του Σύμπαντος, γιατί δεν γνώριζαν ούτε τις ενεργειακές πηγές των άστρων ούτε τις αρχές της γαλαξιακής εξέλιξης. Σήμερα ξέρουμε ότι μόλις το ένα δέκατο του αερίου που υπήρχε αρχικά στο Σύμπαν έχει μετατραπεί σε αστέρια, ενώ το υπόλοιπο αιωρείται μέσα και γύρω απο τους γαλαξίες. Αλλο τόσο περίπου υπολογίζεται ότι θα σχηματίσει άστρα στις επόμενες δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του, που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες, θα εξακολουθήσει να αραιώνει εξαιτίας της συμπαντικής διαστολής χωρίς η βαρύτητα να μπορέσει ποτέ να το συμπυκνώσει.

Στην άμεση γειτονιά μας, ο φωτοδότης Ηλιος θα πάψει να αποτελεί μακροπρόθεσμα την πηγή της ζωής για τον πλανήτη μας. Η αύξηση της φωτεινότητάς του θα οδηγήσει στην εξάτμιση των ωκεανών και στην εξαφάνιση κάθε μορφής ζωής στη Γη σε 1 δισεκατομμύριο χρόνια από τώρα. Τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα ο Ηλιος θα διασταλεί 100 φορές περισσότερο από τις τωρινές του διαστάσεις, σχηματίζοντας έναν ερυθρό γίγαντα 1.000 φορές πιο φωτεινό που θα καταπιεί τους εσωτερικούς πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Τα εξωτερικά του στρώματα θα χαθούν σιγά-σιγά στο μεσοαστρικό διάστημα και θα απομείνει η καρδιά του Ηλιου, ένας άσπρος νάνος που θα κρυώνει αργά, εκπέμποντας ελάχιστη ενέργεια.

Η συνέχεια των γεγονότων αποδίδεται γλαφυρότατα από τον περίφημο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας και εκλαϊκευτή Arthur C. Clarke στο βιβλίο του «Το προφίλ του μέλλοντος», γραμμένο το 1953:

«Ο Γαλαξίας μας διανύει τώρα τη σύντομη άνοιξη της ζωής του, μια άνοιξη μεγαλόπρεπη χάρη στην παρουσία λαμπερών ασπρογάλαζων αστεριών, όπως ο Βέγας και ο Σείριος αλλά και (σε μια πιο περιορισμένη κλίμακα) ο ίδιος ο Ηλιος μας. Ωστόσο η πραγματική ιστορία του Σύμπαντος θα αρχίσει μετά το τέλος της φλογερής νεότητας αυτών των άστρων. Θα είναι μια ιστορία που θα φωτίζεται μόνο από την αδύναμη ερυθρή και υπέρυθρη λάμψη των μικρών αστεριών, που θα είναι σχεδόν αόρατα στα μάτια μας. Και ωστόσο το σκοτεινό θέαμα αυτού του Σύμπαντος θα μπορούσε να φαίνεται πανέμορφο και γεμάτο χρώματα στα παράξενα πλάσματα που θα κατάφερναν να προσαρμοστούν και να το συνηθίσουν. Θα ξέρουν ότι μπροστά τους απλώνονται όχι τα εκατομμύρια χρόνια των γεωλογικών μας εποχών ούτε τα δισεκατομμύρια χρόνια της ζωής των συνηθισμένων άστρων αλλά στην κυριολεξία τρισεκατομμύρια έτη. Ωστόσο θα μας ζηλεύουν εμάς που λουζόμαστε στη φωτεινή λάμψη της Δημιουργίας, γιατί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε το Σύμπαν όταν ακόμη ήταν νέο...».

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2018 13:35 Περισσoτερα...
 

Μια πυξίδα για τη συντελούμενη κλιματική αλλαγή στον τόπο μας

E-mail Εκτύπωση PDF

ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥ

manouselis-planitis-klima.jpg

 

Κλιματική αλλαγή

25.08.2018,

 

Συντάκτης:

Σπύρος Μανουσέλης

 

Ολο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν τη σταθερή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, τα ακραία μετεωρολογικά-γεωλογικά φαινόμενα και τις οικολογικές καταστροφές που τη συνοδεύουν. Για τη ζωτική ανάγκη μελέτης και έγκαιρης πρόβλεψης αυτών των ανθρωπογενών καταστροφών θα μιλήσουμε σήμερα με τη Νατάσσα Ρωμανού, επιφανή γεωεπιστήμονα και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Γκόνταρντ της ΝΑSΑ, η οποία έχει συμμετάσχει στη συγγραφή της Εθνικής Έκθεσης για το Κλίμα στις ΗΠΑ και στην 5η Εκθεση για το Κλίμα της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ.

Με βάση αυτές τις εμπειρίες της, πρότεινε στην ελληνική πολιτεία τη σύσταση μιας εθνικής επιστημονικής επιτροπής που θα έχει ως αποκλειστική αποστολή να καταγράφει τις τρέχουσες αλλά και τις προβλέψιμες μελλοντικές αλλαγές του κλίματος στον τόπο μας, ώστε να είναι εφικτή η αντιμετώπιση των πιο καταστροφικών φαινομένων.

Η αντίδραση του Κώστα Φωτάκη, αναπληρωτή υπουργού του τομέα Ερευνας & Καινοτομίας του ΥΠΠΕΘ, σε αυτήν την τόσο επίκαιρη πρόταση ήταν άμεση και θετική.

 

- Τα τελευταία χρόνια επικρατεί έντονη ανησυχία μεταξύ των ειδικών εξαιτίας των δυσοίωνων προβλέψεων για την κλιματική αλλαγή και τις πρωτόγνωρες οικολογικές καταστροφές που επιφέρει η αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο. Σε ό,τι αφορά την κλιματική αλλαγή σε πλανητικό επίπεδο, ποιες προβλέψεις θεωρείτε ότι είναι επιστημονικά επιβεβαιωμένες και ποιες επισφαλείς;

Η ασφάλεια των κλιματικών εκτιμήσεων και προβλέψεων καθορίζεται από τη «βεβαιότητα» με την οποία διαμορφώνουν αυτές τις προβλέψεις οι επιστήμονες. Η βεβαιότητα αυτή έχει στατιστικό χαρακτήρα και εξαρτάται από το πλήθος και την ποιότητα των μετρήσεων στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις, από την πυκνότητά τους στον γεωγραφικό χώρο και χρόνο και από την επιβεβαίωση των σχετικών μετρήσεων με πολλές διαφορετικές μεθόδους.

Για παράδειγμα, είμαστε «πρακτικά βέβαιοι» (virtually certain) ότι η μέση πλανητική θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά περίπου 1 βαθμό τα τελευταία 100 χρόνια και αυτό γιατί το δίκτυο των μετρήσεων επιφανειακής θερμοκρασίας είναι εκτεταμένο, πολύ καλά διατηρημένο και ελεγμένο. Αντιστοίχως, γνωρίζουμε με μεγάλη βεβαιότητα πώς μεταβάλλονται οι βροχοπτώσεις, η θέρμανση και η αύξηση της στάθμης της θάλασσας και με τι ρυθμό μειώνεται η επιφάνεια των πάγων στον Βόρειο Πόλο.

Οσον αφορά τις προβλέψεις αυτών των φαινομένων στο μέλλον, για τα οποία φυσικά δεν διαθέτουμε μετρήσεις, η ακρίβεια ή η βεβαιότητα των προβλέψεων εξαρτάται από τα μαθηματικά μοντέλα και τις προγνωστικές τους ικανότητες: όσο περισσότερα μοντέλα δίνουν τις ίδιες ή ανάλογες εκτιμήσεις τόσο μεγαλύτερη θα είναι η βεβαιότητα της πρόβλεψης.

Η μαθηματική βεβαιότητα των προβλέψεων είναι προφανώς πολύ πιο υψηλή όταν μιλάμε για φαινόμενα σε μεγάλες χωρικές και χρονικές κλίμακες, π.χ. η παγκόσμια θέρμανση στα επόμενα 50 χρόνια, η βροχόπτωση πάνω από την Ευρώπη στα επόμενα 100 χρόνια κ.λπ. Μειώνεται, όμως, διαρκώς καθώς μικραίνει η γεωγραφική ή/και η χρονική κλίμακα των προβλέψεών μας.

- Πριν από 18 χρόνια δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ μια εθνική επιτροπή ειδικών από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους, η αποστολή της οποίας είναι να συντάσσει κάθε 4 χρόνια για τον πρόεδρο των ΗΠΑ μια εκτενή «Εθνική Εκθεση για το Κλίμα», το περίφημο «National Climate Assessment Report». Η έκθεση αυτή δεν εστιάζει στις πλανητικές αλλαγές αλλά στις παρατηρούμενες και προβλέψιμες κλιματικές αλλαγές σε τοπικό επίπεδο, αφορά δηλαδή αποκλειστικά τις ΗΠΑ. Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετεί μια τέτοια «αυτιστική», δηλαδή γεωγραφικά περιορισμένη, πρόγνωση;

Μολονότι η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel for Climate Change, IPCC), που έχει ιδρυθεί από τον ΟΗΕ, εκδίδει κάθε περίπου 7 χρόνια μια διεθνώς προβεβλημένη έκθεση για το κλίμα της Γης στο παρόν και στο μέλλον, στην οποία στηρίχθηκε η Συνθήκη του Παρισιού (COP21), η έκθεση αυτή δεν καλύπτει τις τοπικές μεταβολές του κλίματος. Για παράδειγμα, ενώ γνωρίζουμε ότι η μέση παγκόσμια θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά περίπου 1 βαθμό τα τελευταία 100 χρόνια, η ακριβής μεταβολή της κατά τόπους είναι πολύ διαφορετική και περισσότερο αβέβαιη.

Στον χάρτη των μεταβολών της θερμοκρασίας στην επιφάνεια της Γης βλέπουμε ότι ενώ στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ η θερμοκρασία ανέβηκε κατά 0,5-1 βαθμό Κελσίου σε σχέση με το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, στην Ευρώπη η αύξηση είναι 1-1,5 βαθμό, ενώ στις πολικές περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου γύρω στους 2-4 βαθμούς. Πάνω από τους ωκεανούς η υπερθέρμανση είναι μικρότερη αλλά πολύ σημαντική για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και την ίδια τη χημική σύσταση του ωκεανού, ειδικά στις παράκτιες περιοχές.

 

Η μεταβολή της θερμοκρασίας στην επιφάνεια της Γης την περίοδο 2010-2017 σε σχέση με την περίοδο 1901-1950 (πηγή: NASA)

Είναι λοιπόν σαφές ότι αν θέλουμε να κατανοήσουμε και να προβλέψουμε το πώς θα αλλάξουν στο μέλλον οι κλιματικές συνθήκες σε μια ορισμένη γεωγραφική περιοχή, θα πρέπει να μελετήσουμε τις μεταβολές σε τοπικό επίπεδο. Χρειάζονται μετρήσεις υψηλής ευκρίνειας, συγκεκριμένη ανάλυση και επεξεργασία των μετρήσεων αυτών, ειδικά μοντέλα μικρής κλίμακας και τοπικές μελέτες που μεγιστοποιούν τη γεωγραφική και χρονική κάλυψη των φαινομένων και ελαχιστοποιούν τη μαθηματική αβεβαιότητα.

Αλλωστε, οι μεταβολές σε τοπικό επίπεδο είναι αυτές που επηρεάζουν την καθημερινότητα, το βιοτικό επίπεδο και την υγεία του πληθυσμού και αναγκάζουν τις κυβερνήσεις να πάρουν συγκεκριμένα μέτρα προστασίας και ετοιμότητας, τα οποία μπορεί να διαφέρουν ριζικά από τόπο σε τόπο ακόμα και μέσα στην ίδια χώρα!

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 29 Αύγουστος 2018 12:31 Περισσoτερα...
 

Ένας αστροφυσικός που εμπνέεται από το «χάος και την αταξία»

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 

 

Ο Γιάννης Σειραδάκης, πέρα από ένας εξαιρετικός επιστήμονας, καθηγητής αστροφυσικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μέλος της ερευνητικής ομάδας για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων (ο πρώτος υπολογιστής στην ιστορία!), αποπνέει ένα σεβασμό ως άνθρωπος με το «καλημέρα».


 

Logo

 

 

Φωτογραφίες: Δώρα Τοπαλίδου (www.brightside.gr)

Βίντεο - μοντάζ: Ζωή Δαλαΐνα


Περάσαμε αρκετές ώρες μαζί του, με τη φωτογράφο, Δώρα Τοπαλίδου και την υπεύθυνη για το βίντεο, Ζωή Δαλαΐνα (σύντομα θα βγει και το μοναδικό αυτό υλικό στον «αέρα» του διαδικτύου, κατά την τετράωρη συνάντησή μας στο «ΝΟΗΣΙΣ») κι αν δε γνωρίζαμε το επιστημονικό κι ερευνητικό του υπόβαθρο, θα νομίζαμε ότι μιλούσαμε στον πατέρα μας, στο δάσκαλό μας στο σχολείο, στον καθηγητή μας στο Πανεπιστήμιο.....

Η ταπεινότητα του χαρακτήρα του σε συνδυασμό με την εμπεριστατωμένη μελέτη του για την αστρονομία κι αστροφυσική, τον καθιστά μοναδικό! Και πάντα αισιόδοξο, χαμογελαστό και προσιτό να μεταδώσει τη γνώση και την ελπίδα του για το αύριο.

 

_MG_3890

Ο Γιάννης Σειραδάκης περνάει μέσα από Τριήρεις κι Ολκάδες όπως εκείνες,
που είχαν μέσα τους τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, πριν βυθιστούν .....

 

 


 

Η ΠΙΟ ΑΠΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
«ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ»
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟ

 


 

 

Στην αρχή της συζήτησής μας, ρωτήσαμε τον κ. Σειραδάκη: «Πώς μπορείτε να αναλύσετε τον Μηχανισμό για να τον καταλάβει κι ο πιο απλός άνθρωπος». Κι η απάντησή του ήταν άκρως κατατοπιστική:

«Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν ένας υπολογιστής με όλη τη σημασία της λέξεως. Είχε ένα σημείο, που ο χειριστής έβαζε δεδομένα, για παράδειγμα επέλεγε μια ημερομηνία ...... Και καθώς έπραττε κάτι τέτοιο, τα γρανάζια εμπλεκόμενα μεταξύ τους έδειχναν - σε διάφορες όψεις του Μηχανισμού - με δείκτες διάφορα αστρονομικά φαινόμενα. Για παράδειγμα: εκλείψεις, πανσελήνους, ακόμη και την ημερομηνία έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Δηλαδή έκανε πράξεις και το αποτέλεσμα δινόταν με επιστημονικές ενδείξεις, επομένως μπορούσε να κάνει και προβλέψεις. Αυτό ήταν το τελείως διαφορετικό στοιχείο από τα υπόλοιπα όργανα που είχαν φτιαχτεί μέχρι τότε.

»Και πάμε τώρα σε αυτά που υπολόγιζε ....Υπολόγιζε με μεγάλη ακρίβεια τις θέσεις του Ηλίου και της Σελήνης στον ουρανό, με αποτέλεσμα όταν ξέρουμε τη θέση των τριών σωμάτων Ήλιου, Γης και Σελήνης να μπορούμε να προβλέπουμε και τις εκλείψεις. Αν η Γη μας είναι μεταξύ του Ήλιου και της Σελήνης, τότε έχουμε Σεληνιακή Έκλειψη διότι η Γης μας εμποδίζει το φως του Ήλιου να φθάσει στη Σελήνη. Αν αντίθετα η Σελήνη, κατά την τροχιά της, βρεθεί ανάμεσα στον Ήλιο και στη Γη τότε έχουμε αντίστοιχα Ηλιακή Έκλειψη. Αυτό το έκανε ....

»Επίσης μας έδινε τις ημερομηνίες έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, άρα είχε και κοινωνικό πρόσωπο. Ήταν ομολογουμένως ένα πολύπλοκο μηχάνημα κι ο κατασκευαστής - που προφανώς δεν ήταν κι ο χειριστής - είχε ενσωματώσει ένα εγχειρίδιο χρήσεως πάνω. Μέχρι πρόσφατα είχαν βρεθεί 3.000 γράμματα, πλέον τώρα είμαστε στον αριθμό 3.400. Επίσης βρίσκονται λέξεις και προτάσεις κυρίως αστρονομικού, τεχνολογικού περιεχομένου, όμως βρίσκουμε και γεωγραφικές ενδείξεις».

Όταν παραμείναμε λίγο ακόμη στον τομέα της ερευνητικής ομάδας για τον «Μηχανισμό των Αντικυθήρων» και ρωτήσαμε ποια λέξη βρήκαν πάνω του, που τους έκανε μεγάλη εντύπωση, εκείνος απάντησε: «Πάρα πολλές, όπως για παράδειγμα η λέξη στηριγμός: Αν την ακούσετε, θα νομίζετε ότι πρόκειται για κάποιον που στηρίζει κάποιον άλλον. Ομως στην αστρονομία και μην ξεχνάτε ότι ο Μηχανισμός ήταν ένα αστρονομικό όργανο, ΣΤΗΡΙΓΜΟΣ είναι τα σημεία στα οποία οι Πλανήτες - καθώς κινούνται ανάμεσα στα αστέρια - αλλάζουν πορεία. Είναι αυτό που οι Αστρολόγοι λένε ανάδρομη κίνηση.

»Για παράδειγμα ο Άρης, ενώ κινείται προς τα πίσω σε σχέση με τα αστέρια, πότε - πότε εξαιτίας της περιφοράς του Ήλιου γύρω από τη Γη και της δικής του, φαίνεται να προχωράει λίγο δεξιά και μετά προς τα πίσω. Τα δύο σημεία που γίνεται η αναστροφή της κίνησής του ονομάζονται στηριγμοί. Το κομμάτι, που βρήκαμε εμείς, αναφέρεται στους στηριγμούς της Αφροδίτης, εσωτερικός πλανήτης μέσα από την τροχιά της Γης. Φαίνεται να απομακρύνεται από τον Ήλιο μέχρι 47 μοίρες και μετά να γυρίζει πίσω διότι προφανώς πηγαίνει από την άλλη πλευρά και γυρίζει γύρω από τον Ήλιο εσωτερικά από την τροχιά της Γης μας».


 

IMG_8208

 

Ο Γιάννης Σειραδάκης παρατηρεί μέσα από το τηλεσκόπιο του ΑΠΘ
όλα τα περίεργα κι άγνωστα για εμάς....

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 29 Αύγουστος 2018 08:14 Περισσoτερα...
 

7 απίστευτες χρήσεις της τεχνολογίας 3D printing στον πραγματικό κόσμο

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 

Του Bernard Marr

Τώρα που οι εκτυπωτές 3D είναι φθηνότεροι στην παραγωγή τους, οι ειδικοί προβλέπουν ότι δεν θα περάσει πολύς καιρός πριν γίνει κοινό να έχει κάποιος και στο σπίτι του. Ακόμη και σήμερα, ολοένα και περισσότερες εταιρείες συνειδητοποιούν τις προοπτικές από την εφαρμογή της τεχνολογίας των 3D εκτυπωτών στις δικές τους επιχειρήσεις. Πλέον, οι άνθρωποι εκτυπώνουν αντικείμενα για διάφορες χρήσεις, από τις κατασκευές και τις ιατρικές συσκευές, μέχρι και αντικείμενα αποκλειστικά για διασκέδαση. Ιδού μόνο κάποια από τα εκπληκτικά παραδείγματα της τρισδιάστατης εκτύπωσης το 2018.

Τι είναι η εκτύπωση 3D;

Η εκτύπωση 3D ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 όταν ο Chuck Hull σχεδίασε και τύπωσε ένα μικρό ποτήρι. Τα 3D εκτυπωμένα αντικείμενα δημιουργούνται από ένα ψηφιακό αρχείο και από έναν εκτυπωτή που τοποθετεί διαδοχικά στρώματα υλικού έως ότου ολοκληρωθεί η δημιουργία του αντικειμένου. Χρησιμοποιεί λιγότερο υλικό από την παραδοσιακή κατασκευή. Τα περισσότερα υλικά που χρησιμοποιούνται στην εκτύπωση 3D είναι θερμοπλαστικά -ένας τύπος πλαστικού που γίνεται υγρό όταν θερμαίνεται αλλά στερεοποιείται όταν κρυώσει. Ωστόσο, καθώς η τεχνολογία ωριμάζει, οι ερευνητές βρίσκουν νέα υλικά - ακόμη και εδώδιμα - που μπορούν να εκτυπωθούν σε 3D.

Προσθετικά άκρα και άλλα μέρη του σώματος

Από τους κτηνιάτρους που έχουν κατασκευάσει 3D μάσκες για να βοηθήσουν σκύλους να ανακάμψουν από σοβαρούς τραυματισμούς του προσώπου, μέχρι τις χρήσεις αντικειμένων στα χειρουργεία, τα προσθετικά άκρα και τα μοντέλα τμημάτων του σώματος, οι εφαρμογές της 3D εκτύπωσης στην ιατρική είναι άπειρες. Σε ένα πείραμα που διεξήχθη από το Northwestern University Feinberg School of Medicine στο Σικάγο, ένα ποντίκι με εκτυπωμένες ωοθήκες γέννησε υγιή νεογνά.

Σπίτια και άλλα κτίρια

Σε λιγότερο από 24 ώρες, ένα σπίτι 120 τμ. κατασκευάστηκε σε ένα προάστιο της Μόσχας με τεχνολογία 3D εκτύπωσης. Οι δυνατότητες γρήγορης ανέγερσης σπιτιών και άλλων κατασκευών με τρισδιάστατη εκτύπωση είναι ιδιαίτερα ελκυστικές, αφού ο χρόνος είναι κρίσιμος όταν θα πρέπει να δημιουργηθούν καταφύγια έκτακτης ανάγκης για περιοχές μετά από φυσική καταστροφή. Επιπλέον, οι δυνατότητες για την υλοποίηση νέων αρχιτεκτονικών οραμάτων, που δεν ήταν προηγουμένως δυνατές με τις τρέχουσες μεθόδους κατασκευής, θα οδηγήσει σε καινοτομίες σχεδιασμού. Ένα ολόκληρο διώροφο σπίτι εκτυπώθηκε με την εν λόγω τεχνολογία σε μόλις 45 ημέρες από την αρχή μέχρι το τέλος στο Πεκίνο. Ερευνητές από τη Γερμανία εκτύπωσαν και τρισδιάστατο γυάλινο σπίτι, που σήμερα διατίθεται μόνο σε μέγεθος μινιατούρας, αλλά ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να βρουν πώς να εκτυπώσουν 3D με γυαλί.

Βρώσιμη 3D εκτύπωση

Αν εξετάσει κανείς τις παραδοσιακές τεχνικές διακόσμησης γλυκών, είναι πολύ παρόμοιες με την διαδικασία εφαρμογής 3D εκτύπωσης. Ακριβώς όπως και στην τριδιάστατη εκτύπωση με πλαστικό, ένας εκτυπωτής 3D με σοκολάτα ξεκινά με ένα ψηφιακό σχέδιο και δημιουργεί στρώματα σοκολάτας. Έτσι το αντικείμενο δημιουργείται στρώμα με στρώμα. Δεδομένου ότι η σοκολάτα σκληραίνει γρήγορα σε θερμοκρασία δωματίου, είναι ένα ιδανικό βρώσιμο υλικό για 3D εκτύπωση, αλλά οι εταιρείες έχουν εκτυπώσει άλλες βρώσιμες δημιουργίες από παγωτό και ζύμη μπισκότων.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2018 12:46 Περισσoτερα...
 

H «Ολυμπιάδα του Διαστήματος» στην Αθήνα

E-mail Εκτύπωση PDF

21s1prov


Εικαστική απεικόνιση της πρόσφατης αποστολής στον Ηλιο της NASA.

Η διοργάνωσή του αποτελεί εθνική επιτυχία. Ακόμη και αν δεν το έλεγαν οι διοργανωτές, θα έπρεπε να το επισημάνουμε εμείς. Το καλό νέο που ήρθε σαν ανάσα μέσα στις τραγωδίες του καλοκαιριού είναι η ανάληψη της «Ολυμπιάδας του Διαστήματος» από την Αθήνα για το 2022.

Πιο συγκεκριμένα, το Γραφείο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας της Ακαδημίας Αθηνών θα αναλάβει τη διοργάνωση του 44ου συνεδρίου της COSPAR (Committee on Space Research), της διεθνούς Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας.

Πριν από λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε το φετινό συνέδριο της COSPAR στην Πασαντίνα των ΗΠΑ και μέσα σε δυο μέρες 130 επιστημονικές εκδηλώσεις από όλο το φάσμα της διαστημικής επιστήμης. Όπως πάντα οι επιστημονικές ανακαλύψεις για τη σκοτεινή ύλη, τη βιολογία των άστρων, την εξερεύνηση του Διαστήματος πέρα από την καθαρά επιστημονική τους αξία πηγαίνουν ένα βήμα πιο μπροστά τον ανθρώπινο πολιτισμό, διευρύνουν τη σκέψη, θέτουν υπαρξιακά ερωτήματα και εμπνέουν καλλιτέχνες και δημιουργούς.

Το συνέδριο μοιάζει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες όχι μόνο λόγω των περίπου 3.000 επιστημόνων που αποβιβάζονται στη χώρα της διοργάνωσης αλλά και της ευγενούς άμιλλας που δίνει βήμα σε επιστήμονες απ? όλο τον κόσμο ανεξάρτητα από τις πολιτικές σχέσεις των χωρών από τις οποίες κατάγονται.

Η υποψηφιότητα της Αθήνας ετοιμάστηκε μεθοδικά και χωρίς τυμπανοκρουσίες από τους ακαδημαϊκούς Σταμάτη Κριμιζή και Μανώλη Γεωργούλη, με την υποστήριξη δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, πανεπιστημίων και επιστημόνων της διασποράς. Ήταν πρώτη φορά που η Αθήνα υπέβαλε φάκελο υποψηφιότητας και επελέγη από το συμβούλιο της COSPAR από τον πρώτο κιόλας γύρο. Η αθόρυβη προετοιμασία έγινε ηχηρή επιλογή

 

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2018 08:40
 


Σελίδα 9 από 151

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1951

Σχεδιάζεται ο UNIVAC, που σηματοδοτεί την είσοδο των υπολογιστών στη βιομηχανία.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου