Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Προέλευση της ζωής στη Γη σύμφωνα με την επιστήμη, το πείραμα Miller-Urey

E-mail Εκτύπωση PDF

Περιβάλλον Ζωή και ΓηΣημαντικά θέματα

 

18/12/2019

 

Written by Δ.Μ.

 

Ο άνθρωπος ανέκαθεν αναρωτιόταν πώς άρχισε να υπάρχει στη Γη, ποιός τον δημιούργησε και γιατί δημιουργήθηκε. Ζητήματα τέτοιου είδους έχουν ερωτηθεί καθ ?όλη την ανθρώπινη ιστορία. Κάθε αρχαίος στοχαστής, φιλόσοφος ή προφήτης, προσπάθησε να δώσει κάποια απάντηση σε αυτό το ερώτημα και να προτείνει κάποιο μηχανισμό για τη γέννηση της ζωής.

Ο άνθρωπος ανέκαθεν αναρωτιόταν πώς άρχισε να υπάρχει στη Γη, ποιός τον δημιούργησε και γιατί δημιουργήθηκε. Ζητήματα τέτοιου είδους έχουν ερωτηθεί καθ ?όλη την ανθρώπινη ιστορία. Κάθε αρχαίος στοχαστής, φιλόσοφος ή προφήτης, προσπάθησε να δώσει κάποια απάντηση σε αυτό το ερώτημα και να προτείνει κάποιο μηχανισμό για τη γέννηση της ζωής.

Η ιδέα της πανσπερμίας

Ο άνθρωπος είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζωής. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από πλάσματα που μένουν γύρω μας. Πώς προέκυψαν; Μήπως τους συνδέουμε με οποιονδήποτε τρόπο; Αυτό το άρθρο προτείνει να σας μεταφέρουμε πίσω σε ένα μακρινό παρελθόν όταν δεν υπήρχε ζωή στον πλανήτη μας και σας βοηθά να φανταστείτε πώς θα μπορούσε να προέλθει η ζωή από αυτό το περιβάλλον.

Πανσπερμία

Σύμφωνα με μια αρχαία ελληνική ιδέα, η ζωή υπάρχει σε όλο το σύμπαν. Διανεμήθηκε σε διάφορους πλανήτες σε μικρές μονάδες μέσω της σκόνης στο διάστημα, μέσω μετεωροειδών αντικειμένων, αστεροειδών ή κομητών. Θεωρήθηκε ότι κάτω από ευνοϊκές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, αυτές οι μονάδες ζωής θα ζούσαν και θα γέννησαν μετά τα αρχικά ζωντανά όντα.

Η πανσπερμία αναφέρθηκε για πρώτη φορά  στα γραπτά του 5 ου αιώνα π.Χ., από τον Έλληνα φιλόσοφο Αναξαγόρα. Παρά το γεγονός ότι είναι παλιά, η ιδέα έλαβε μια πιο επιστημονική μορφή τα τελευταία χρόνια χάρη στη συμβολή των αστρονόμων  Fred Hoyle και Chandra Wickramasinghe.

Είναι πολύ γνωστό ότι η κοσμική σκόνη είναι παρούσα σε όλο το διάστημα. Οι Hoyle και Wickramasinghe πρότειναν το 1974 την υπόθεση ότι κάποια σκόνη στον διαστρικό χώρο ήταν σε μεγάλο βαθμό οργανική, την οποία ο Wickramasinghe αργότερα απέδειξε ότι ήταν σωστή.

Αλλά η Πανσπερμία υποθέτει ότι υπάρχει καθολική αποθήκη της ζωής σε ολόκληρο το διάστημα και έτσι αποφεύγεται η απάντηση στην ερώτηση για το πώς γεννήθηκε οπουδήποτε για πρώτη φορά.

Θεία Δημιουργία

Μια πεποίθηση, κοινή μεταξύ των ανθρώπων όλων των πολιτισμών, είναι ότι όλες οι διαφορετικές μορφές ζωής, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, δημιουργήθηκαν ξαφνικά από μια θεϊκή τάξη πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Αυτός ο μεγάλος αριθμός από πλάσματα ήταν πάντα ο ίδιος και θα διαρκέσει χωρίς αλλαγή από τη μια γενιά στην άλλη, μέχρι το τέλος του κόσμου.

Μια τέτοια θεωρία της δημιουργίας είναι παράλογη, επειδή απολιθώματα φυτών και ζώων υποδηλώνουν ότι η ζωή είναι πολύ παλαιότερη. Στην πραγματικότητα, μερικές έρευνες δείχνουν ότι η ζωή στη Γη υπήρχε και πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους η συγκεκριμένη ιδέα είναι αναληθής. Είναι λοιπόν εκπληκτικό το γιατί οι άνθρωποι μπορεί να εξακολουθούν να κρατούν αυτό το σύστημα πεποιθήσεων.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 03 Μάρτιος 2020 14:09 Περισσoτερα...
 

Σεισμοί : Το ιστορικό στην Ελλάδα από την αρχαιότητα έως σήμερα

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Σεισμοί : Το ιστορικό στην Ελλάδα από την αρχαιότητα έως σήμερα | tanea.gr

TA NEA Φεβρουάριος 2020

 

Την έντονη σεισμική δραστηριότητα των τελευταίων ημερών αναλύει ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος κάνοντας ιστορική αναδρομή σε αντίστοιχες αναφορές από τον εποχή του Ηροδότου μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη της ΕΕ και της UNESCO «Το θέμα με τη χώρα μας είναι ότι η σεισμικότητα έχει μεγάλη πολυπλοκότητα και δεν συνδέεται μόνο με έναν τύπο ρηγμάτων, αλλά με όλους τους κύριους τύπους ρηγμάτων που συναντάμε στον πλανήτη».

Τι κάνουν οι Πράσινοι στην Ελλάδα; Που χάθηκαν και ποιες είναι οι θέσεις τους

«Οι μεγάλοι και μικροί σεισμοί των τελευταίων ημερών προκαλούνται από σπασίματα της λιθόσφαιρας σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι επιφανειακοί, δηλαδή έχουν εστία σε βάθος έως και 50 χιλιομέτρων. Αλλά στο νότιο Αιγαίο γίνονται σεισμοί και ενδιάμεσου βάθους με εστίες που φθάνουν τα 200 χιλιόμετρα. Αυτό οφείλεται στο ότι η αφρικανική λιθοσφαιρική πλάκα κάμπτεται κατά μήκος του ελληνικού τόξου και βυθίζεται στο εσωτερικό της Γης. Εξαιτίας της ίδιας διαδικασίας, σε βάθος περίπου 150 χιλιομέτρων παράγεται θερμό μάγμα που ανεβαίνει προς την επιφάνεια και σχηματίζει το ηφαιστειακό τόξο του νότιου Αιγαίου με κύρια ηφαιστειακά κέντρα στη Σαντορίνη και τη Νίσυρο, που θεωρούνται ενεργά ηφαίστεια. Στα Μέθανα το ηφαίστειο είναι μάλλον ενεργό, ενώ στη Μήλο και στην Κω, τα ηφαίστεια είναι ανενεργά πλέον. Σε όλα τα ηφαιστειακά κέντρα, όμως, παράγονται κατά καιρούς και σεισμοί ηφαιστειακής προέλευσης» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ Γεράσιμος Παπαδόπουλος, σεισμολόγος, επιστημονικός συνεργάτης της ΕΕ και της UNESCO.

«Η ιστορία των σεισμών στην Ελλάδα πηγαίνει πολύ βαθιά στο παρελθόν. Υπάρχουν γραπτές πηγές που ξεκινούν από τον Ηρόδοτο, τον πατέρα της ιστορίας, φθάνουν στην κλασική αρχαιότητα (π.χ. Θουκυδίδης) και μετά, στους ελληνιστικούς και βυζαντινούς χρόνους, στην αραβοκρατία και την ενετοκρατία, στην οθωμανική εποχή και καταλήγουν στα νεότερα χρόνια, οπότε άρχισε η καταγραφή των σεισμών γύρω στα 1900. Αλλά και πριν, έχουμε μαρτυρίες για ισχυρούς σεισμούς, από τα ίχνη που άφησαν πίσω τους στο έδαφος και σε αρχαιολογικούς χώρους» σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Παπαδόπουλος, και προσθέτει: «Το θέμα με τη χώρα μας δεν είναι μόνο ότι γίνονται πολλοί σεισμοί, ούτε το ότι έχει την υψηλότερη σεισμικότητα σε ολόκληρη τη δυτική Ευρασία, δηλαδή από τα Ουράλια ίσαμε τον Ατλαντικό και από την Αφρική ως το Βόρειο Πόλο. Είναι και το ότι η σεισμικότητα στην Ελλάδα έχει μεγάλη πολυπλοκότητα και δεν συνδέεται μόνο με έναν τύπο ρηγμάτων, αλλά με όλους τους κύριους τύπους ρηγμάτων που συναντάμε στον πλανήτη. Η λιθόσφαιρα στη γεωγραφική περιοχή της χώρας μας και τις γύρω περιοχές είναι κυριολεκτικά κατακερματισμένη για τον λόγο ότι η περιοχή αυτή συνθλίβεται ανάμεσα στην αφρικανική πλάκα που κινείται προς τα ΒΑ και την ευρασιατική που κινείται προς τα ΝΔ, με μία σχετική μεταξύ τους μετακίνηση που φθάνει τα 6 εκατοστά ετησίως κατά μήκος του ελληνικού τόξου».

Το ελληνικό τόξο εκτείνεται από τα νησιά του Ιονίου, περνά στα νότια της Πελοποννήσου και μέσω της Κρήτης και της Καρπάθου καταλήγει στη Ρόδο και τη νοτιοδυτική Τουρκία. Ταυτόχρονα, η μικρή λιθοσφαιρική πλάκα της Ανατολίας, πρακτικά η γεωγραφική περιοχή της Τουρκίας, μετακινείται επίσης προς τα δυτικά και τα νοτιοδυτικά, συμπληρώνοντας το πεδίο των δυνάμεων που ασκούνται στη λιθόσφαιρα της Ελλάδας. Εν ολίγοις και αν η δραστηριότητα των λιθοσφαιρικών πλακών συνεχιστεί με τον ίδιο ή και ταχύτερο ρυθμό, οι χάρτες του μέλλοντος θα απεικονίζουν την Ελλάδα αγκαλιά με την Τουρκία. Ωστόσο η διαμόρφωση της στεριάς στον πλανήτη είναι υπόθεση παλιά και διαρκής. Το θέμα είναι τι γίνεται κατά τη διάρκειά της?

«Το αποτέλεσμα αυτής της κινητικότητας στη λιθόσφαιρα της Γης είναι η πολύ υψηλή σεισμικότητα που στατιστικά εκφράζεται στην Ελλάδα με έναν σεισμό μεγέθους 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ή μεγαλύτερο, περίπου κάθε χρόνο» σημειώνει ο κ. Παπαδόπουλος και διευκρινίζει: «Η συχνότητα εμφάνισης, όμως, των σεισμών είναι τόσο μεγαλύτερη όσο μικρότερο είναι το μέγεθος. Και αντίστροφα. Οι μεγάλοι σεισμοί είναι πιο σπάνιοι. Για παράδειγμα, οι σεισμοί μεγέθους 7 R επαναλαμβάνονται περίπου κάθε 10-12 χρόνια και οι ακόμη μεγαλύτεροι ακόμη πιο αραιά. Ο τελευταίος 7άρης, για την ακρίβεια 6,9 R, που είχαμε στη χώρα μας, ήταν στις 24 Μαΐου του 2014 στο βόρειο Αιγαίο. Εσείς, ο κόσμος δεν τον θυμάστε, επειδή δεν προκάλεσε καταστροφές. Αλλά ήταν ένας ισχυρός σεισμός στο πλαίσιο των αναμενόμενων».

Για, δε, τη σεισμική δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, ο κ. Παπαδόπουλος σημειώνει ότι κάθε χρόνο γίνονται από 15 έως 18 σεισμοί των 7 R και άνω! Και αν παρατηρηθεί κάτι περισσότερο σε αυτή τη συχνότητα, τότε δεν είναι τυχαίο.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 03 Μάρτιος 2020 13:28 Περισσoτερα...
 

Στάνφορντ: Στα άδυτα ενός κορυφαίου πανεπιστημίου

E-mail Εκτύπωση PDF

BHMAgazino

 

Στάνφορντ: Στα άδυτα ενός κορυφαίου πανεπιστημίου | tovima.gr

Καινοτομίες που άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας και διάσημοι απόφοιτοι που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ζούμε την καθημερινότητά μας. Το ΒΗΜΑgazino εξερευνά τον θαυμαστό κόσμο του Stanford University.

 

Βαρδάκη Ερη

19.02.2020

 

Oλα ξεκίνησαν το 1885 και πίσω από την ίδρυσή του κρύβεται μία βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Το Στάνφορντ, ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου, θεμελιώθηκε στη μνήμη ενός παιδιού. Συστήθηκε όταν ο μεγιστάνας, πρόεδρος των σιδηροδρόμων Central και Southern Pacific, γερουσιαστής και πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Λίλαντ Στάνφορντ (Leland Stanford) και η σύζυγός του, Τζέιν Ελίζαμπεθ Λάθροπ Στάνφορντ, έχασαν τον 15χρονο μονάκριβο γιο τους, Λίλαντ Στάνφορντ τζούνιορ, από τύφο. Μετά τον τραγικό θάνατο του παιδιού το 1884 αφιερώθηκαν σε έναν σκοπό και δώρισαν την τεράστια περιουσία τους καθώς και τη γη τους (για την ακρίβεια 33 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Πάλο Αλτο στης Καλιφόρνιας) ώστε να δημιουργηθεί εκεί το campus ενός νέου, πρωτοποριακού πανεπιστημίου, το οποίο πρωτολειτούργησε το 1891.

Το όραμά τους; Να δώσουν ζωή σε ένα ίδρυμα δημοκρατικό, αδογμάτιστο, ανοιχτό τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, ένα πανεπιστήμιο δηλαδή το οποίο θα απομακρυνόταν από τους παραδοσιακούς τρόπους εκπαίδευσης και θα άνοιγε νέους ορίζοντες. Και τα κατάφεραν. Σήμερα το Στάνφορντ θεωρείται ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Γιατί είναι το ίδρυμα των 83 Νομπέλ και των 27 βραβείων Τούρινγκ. Γιατί είναι το πανεπιστήμιο μέσα από τα σπλάχνα του οποίου ξεπήδησε η Σίλικον Βάλεϊ, ενώ συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με τη δημιουργία εταιρειών-κολοσσών όπως οι Hewlett-Packard, Google, Cisco, Yahoo!, Instagram, LinkedIn, Snapchat κ.ά. Είναι το ίδρυμα που για το 2019 κατέλαβε την 4η θέση μεταξύ των πανεπιστημίων σε όλον τον κόσμο στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με την αξιολόγηση της Scimago Institutions Rankings, ενώ για την ίδια χρονιά το περιοδικό «Times Higher Education» ανακοίνωσε ότι το Στάνφορντ υπήρξε το τρίτο καλύτερο πανεπιστήμιο στον κόσμο.

 


 

Είναι το ίδρυμα επίσης το οποίο ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα χαρακτήρισε σε ομιλία του, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής για την Επιχειρηματικότητα το 2016, «ένα μέρος που τιμά την ικανότητά μας ως ανθρώπινων όντων να ανακαλύπτουμε και να μαθαίνουμε και να χτίζουμε, να αμφισβητούμε, να επανασχηματίζουμε, να δημιουργούμε νέους τρόπους να συνδεθούμε και να εργαζόμαστε ο ένας με τον άλλον».

Ενα campus όνειρο για κάθε φοιτητή

Με «προίκα» ύψους 27,7 δισ. δολ. από δωρεές (στοιχεία του 2019), το Στάνφορντ διαρθρώνεται σε επτά σχολές (Business, Ενέργειας και Περιβαλλοντικών Επιστημών, Εκπαίδευσης, Μηχανικής, Ανθρωπιστικών Σπουδών και Επιστημών, Ιατρικής και Νομικής), αλλά και σε 18 διεπιστημονικά ινστιτούτα, μετρώντας συνολικά 16.000 σπουδαστές και 1.800 μεταδιδακτορικούς φοιτητές. Tην ίδια στιγμή αποτελεί μία αθλητική υπερδύναμη με 900 σπουδαστές-αθλητές και 128 εθνικούς τίτλους. Μην ξεχνάμε ότι από τα έδρανα του Στάνφορντ πέρασε ο «Μίδας» αλλά ταυτόχρονα και κακό παιδί του παγκόσμιου γκολφ, ο υπεραθλητής Τάιγκερ Γουντς. Την ίδια στιγμή το διδακτικό προσωπικό του ιδρύματος αγγίζει τα 2.240 άτομα ? μάλιστα 17 κάτοχοι Νομπέλ είναι μέλη της πανεπιστημιακής του κοινότητας -, με την αναλογία σπουδαστών ? διδασκόντων να είναι 5:1. Mεγάλη βάση δίνεται και στην καινοτομία και στην έρευνα, με ένα συνολικό budget που αγγίζει τα 1,63 δισ. δολάρια.

Το campus του Στάνφορντ αποτελεί ένα μικρό θαύμα, με το 97% των προπτυχιακών φοιτητών να διαμένουν εκεί. Περιλαμβάνει πάνω από 700 κτίρια ? τα περισσότερα από τα οποία αποτελούν πλέον τοπόσημα. To Στάνφορντ είναι διάσημο μεταξύ άλλων για το Iris & B. Gerald Cantor Center for Visual Arts, ένα μουσείο με 24 αίθουσες αλλά και κήπους με αγάλματα ? περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη μεγαλύτερη συλλογή γλυπτών του Ογκίστ Ροντέν στις ΗΠΑ. Είναι διάσημο για το Stanford University Medical Center, ένα πανεπιστημιακό νοσοκομειακό συγκρότημα που ανήκει στην Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ, περιλαμβάνει κλινική παίδων και το οποίο συγκαταλέγεται στα καλύτερα νοσοκομεία των ΗΠΑ. Είναι ονομαστό για το περίφημο ραδιοτηλεσκόπιο «The Dish», που αναπτύχθηκε στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες ενός λόφου πίσω από την πανεπιστημιούπολη, τον οποίο επισκέπτονται πάνω από 2.000 άτομα καθημερινά τρέχοντας ή κάνοντας πεζοπορία. Είναι επίσης γνωστό για το SLAC, το αμερικανικό Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1962 και εκτελεί έρευνα στη σωματιδιακή φυσική.

Aπό το Στάνφορντ στον Λευκό Οίκο

Αμεσα συνδεδεμένος με το Στάνφορντ είναι ο Χέρμπερτ Χούβερ, ο 31ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Εισήχθη στο πανεπιστήμιο το 1891 μολονότι απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα πέραν των μαθηματικών. Μέσα στον πρώτο χρόνο της φοίτησής του άλλαξε το βασικό αντικείμενο των σπουδών του από τη μηχανολογία στη γεωλογία. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέτριος φοιτητής που πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του εργαζόμενος σε διάφορες θέσεις μερικής απασχόλησης ή συμμετέχοντας σε δραστηριότητες της πανεπιστημιούπολης. Αν και ήταν αρχικά ντροπαλός, κέρδισε τις εκλογές και εξελέγη ταμίας. Eμεινε γνωστός για την απέχθειά του προς τις αδελφότητες του πανεπιστημίου, ενώ ασχολήθηκε και με τις ομάδες μπέιζμπολ και αμερικανικού ποδοσφαίρου του ιδρύματος. Mάλιστα στη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, τη Λου Χένρι, η οποία επίσης σπούδαζε γεωλογία.

Η σχέση του με το πανεπιστήμιο συνεχίστηκε και μετά την αποφοίτησή του. Θεωρείται από τους σημαντικούς δωρητές του, ενώ προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες και ως μέλος του διοικητικού του συμβουλίου. Είναι γεγονός ότι μετά τον σεισμό του 1906 αρκετά κτίρια του campus καταστράφηκαν, μερικά μάλιστα πρoτού ακόμη προλάβουν να χρησιμοποιηθούν. Ο Χούβερ αντιμετώπισε τα οικονομικά προβλήματα του πανεπιστημίου, εντατικοποίησε τις λειτουργίες του, ενώ συντέλεσε στη δημιουργία της Βιβλιοθήκης και των Αρχείων του Ιδρύματος Χούβερ (ένα ερευνητικό κέντρο και ένα ιστορικό αρχείο που μελετά τη σύγχρονη Ιστορία) και του Graduate School of Business, κορυφαίων θεσμών στους τομείς τους.

Aνάμεσα στα τοπόσημα του πανεπιστημίου, εντός δηλαδή του διάσημου campus του, βρίσκεται και η οικία του, η οποία ολοκληρώθηκε το 1920 και σήμερα είναι η επίσημη κατοικία του εκάστοτε προέδρου του Στάνφορντ. Στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του (1929-1933) o ίδιος έκανε ελάχιστες επισκέψεις στο σπίτι του στο Στάνφορντ, ενώ επέστρεψε σε αυτό όταν έχασε τις εκλογές του 1932 από τον Φράνκλιν Ρούζβελτ ? διατηρώντας παράλληλα και ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη ως δεύτερη κατοικία. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το 1919 δημιούργησε το Hoover Institution on War, Revolution and Peace, με σκοπό τη διάσωση και ανάδειξη αντικειμένων που σχετίζονται με τον Α? Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από το Στάνφορντ πέρασε και ο 35ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Μετά την αποφοίτησή του από το Χάρβαρντ το 1940 παρακολούθησε μαθήματα στο Stanford Graduate School of Business. Στις αρχές του 1941 όμως έφυγε για να βοηθήσει τον πατέρα του στη συγγραφή των απομνημονευμάτων του ως πρεσβευτή των ΗΠΑ.

 


Από αριστερά (και δεξιόστροφα): Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη μητέρα του Μαρίκα, οι Λάρι Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν της Google και η Ρις Γουίδερσπουν πέρασα από τα έδρανα του Στάνφορντ

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 03 Μάρτιος 2020 11:05 Περισσoτερα...
 

Σταμάτης Κριμιζής : «Η διαστημική εποχή μάς έσωσε από την καταστροφή»

E-mail Εκτύπωση PDF

Τι λέει ο κορυφαίος επιστήμονας

Είναι κάτι βαθιά εντυπωσιακό, όσον αφορά τον Σταμάτη Κριμιζή, το γεγονός ότι αν και θα μπορούσε να συνδυάσει στην αφήγησή του τον μακρόκοσμο του Διαστήματος με τα δικά του επιτεύγματα στον χώρο αυτό

 

Σταμάτης Κριμιζής : «Η διαστημική εποχή μάς έσωσε από την καταστροφή» | tanea.gr

 

TANEA Team 24 Φεβρουαρίου 2020

 

Αν η αφήγηση του Σταμάτη Κριμιζή ασκεί τόση γοητεία είναι γιατί αισθάνεσαι την απόσταση που χωρίζει τη Χίο των παιδικών του χρόνων με το Πανεπιστήμιο της Αϊοβα και το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins σχεδόν μηδαμινή. Και όση σημασία είχε η τράτα που προμήθευε στα χρόνια της κατοχής τα ψάρια που έκαναν δυνατή την επιβίωση του ίδιου και της οικογένειάς του, άλλη τόση διατηρεί ο σχεδιασμός από πλευράς του ενός δορυφόρου που έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στην εξερεύνηση του Διαστήματος. Υπάρχει μια βαθύτερη δικαιοσύνη στον κόσμο, όσο ακούγεται ως παραμύθι ο μεγαλύτερος θρίαμβος ενός ανθρώπου όταν γίνεται παρελθόν, το ίδιο σχεδόν να ισχύει για την πιο ανείπωτη δυστυχία, έστω και αν η ανθρωπότητα από καταβολής της τρομάζει στη σκέψη της πολύ περισσότερο απ' ό,τι όταν έχει γίνει μια απτή πραγματικότητα. Λοιπόν «δώσ' του κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινίσει».

«Γεννήθηκα σε μια μικρή κωμόπολη ενός νησιού, στον Βροντάδο της Χίου, ακριβώς πριν αρχίσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Πράγμα που σημαίνει ότι πέρασα τα παιδικά μου χρόνια μέσα στην Κατοχή, χρόνια όπως ξέρουμε πάρα πολύ δύσκολα για όλους τους Ελληνες και ιδιαίτερα για την οικογένειά μου. Ο πατέρας μου είχε φύγει ως μετανάστης στην Αμερική και ήταν αδύνατο να επιστρέψει μέσα στον πόλεμο.

Όπως η μητέρα μου ήταν έγκυος σε εμένα, όταν έφυγε ο πατέρας μου, είχε ως αποτέλεσμα να τον γνωρίσω όταν ήμουνα πια έξι χρόνων. Αν επιβιώσαμε ήταν χάρη στην υποστήριξη των αδερφιών της μητέρας μου που έμεναν ακριβώς δίπλα στο πατρικό μας σπίτι. Κυρίως χάρη στον μεγάλο της αδερφό που ήταν ο νονός μου και υπήρξε ο αντικαταστάτης του πατέρα μου. Αν και δεν είχε πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ήταν ένας άνθρωπος πολύ διαβασμένος, πολύ σκεπτόμενος, διάβαζε εφημερίδες, συζητούσε για θέματα πολιτικά, κοινωνικά.

«Διάβαζα κανονικά»

Με τις εφημερίδες μάλιστα, όπως μπαινόβγαιναν στο σπίτι, έμαθα να διαβάζω πολύ πριν πάω στο σχολείο. Θυμάμαι πως όταν ήμουνα στην πρώτη δημοτικού και μας μάθαιναν ανάγνωση, ενώ πολλοί συμμαθητές μου συλλαβίζανε, εγώ διάβαζα κανονικά. Δεν είχα καταλάβει ακόμα την επιρροή που μπορεί να ασκεί το περιβάλλον σε ένα παιδί. Οταν σκέφτομαι τη διατροφή μας στα χρόνια της Κατοχής αναγνωρίζω πως δεν διαφέρει σε τίποτε σε σχέση με τη σημερινή υγιεινή διατροφή. Τότε βέβαια δεν το καταλαβαίναμε, αλλά το γάλα που μας έδινε μια κατσίκα που είχαμε στο χωράφι, τα ψάρια που έφερνε στο σπίτι ο μεγάλος αδερφός μου που βοηθούσε σε μια τράτα, τα όσπρια, οι λαχανίδες, που όπως ξέρετε άμα τις βράσεις δεν μυρίζουν και τόσο ωραία, όλα αυτά όχι μόνο μας γλιτώσανε από τον υποσιτισμό της Κατοχής, αλλά δεν στερηθήκαμε τίποτε σε πρωτεΐνες, μα και στις αναγκαίες βιταμίνες».

Φαίνεται περίεργο, αν και απολύτως ευεξήγητο, το γεγονός ότι όπου και αν φτάσει κανείς, όσο μακριά μέσα στον κόσμο ή ψηλά σε επιστημονικά αξιώματα, τα παιδικά του χρόνια μοιάζει να καταλαμβάνουν ένα απείρως μεγαλύτερο μάκρος σε σχέση με την πραγματική τους διάρκεια. Η ποίηση καθώς δεν υπάρχει τίποτε που να μην το έχει πει, σε παραπέμπει, όπως σκέφτεσαι την «περίπτωση» του Σταμάτη Κριμιτζή που για εξήντα ολόκληρα χρόνια έχει εκτοξευτεί στις εσχατιές του Σύμπαντος, στους στίχους του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια/όπως από μια χώρα».

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 25 Φεβρουάριος 2020 21:06 Περισσoτερα...
 

SciCo : Η επιστήμη πιο κοντά στο ευρύ κοινό

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Οι δύσκολοι επιστημονικοί όροι, τα βαριά σχολικά βιβλία, οι περίπλοκοι επιστημονικοί τύποι και οι δυσνόητες θεωρίες συχνά κάνουν πολλούς να αποφεύγουν την επιστημονική γνώση, θεωρώντας ότι είναι αδύνατον να την κατακτήσουν και να τη βάλουν στη ζωή τους

SciCo : Η επιστήμη πιο κοντά στο ευρύ κοινό | in.gr

 

Η SciCo (από το Science και Communication) είναι ένας οργανισμός με στόχο την εκλαΐκευση και την προώθηση της επιστήμης στην κοινωνία (πηγή: scico.gr)

in.gr

22 Φεβρουαρίου 2020

Η SciCo (από το Science και Communication) είναι ένας οργανισμός με στόχο την εκλαΐκευση και την προώθηση της επιστήμης στην κοινωνία.

Ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος βρίσκεται πίσω από την εν λόγω προσπάθεια, η οποία ξεκίνησε το 2008.

«Απαρτίζεται από μια ομάδα από ιδιαίτερα ικανά και δημιουργικά άτομα που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από έργα με μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο, τα οποία έχουν γίνει θεσμός τόσο στην ελληνική κοινωνία αλλά και διεθνώς. Δεδομένης της οικονομικής κρίσης, είμαστε πολύ ικανοποιημένοι από την πορεία μας. Και βεβαίως από την ανταπόκριση του κόσμου. Εκτιμούμε ότι από την ίδρυσή μας έως τώρα πάνω από 250.000 άτομα έχουν συμμετάσχει ή ενημερωθεί από τις δράσεις μας. Επιπροσθέτως, μας έχει αγκαλιάσει ένα δίκτυο άνω των 1.000 εθελοντών, οι οποίοι έχουν συμμετάσχει, εκπαιδευτεί και διασκεδάσει μαζί μας» δηλώνει μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κ. Αναγνωστόπουλος.

Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας της SciCo πραγματοποιήθηκαν πολλές αλλαγές στον τομέα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αρχής γενομένης από την περικοπή κονδυλίων για λειτουργικά έξοδα, για προσλήψεις προσωπικού και για ερευνητικά προγράμματα.

«Η εκπαίδευση και ο τομέας της παιδείας γενικότερα είναι ο πρώτος που πλήττεται σε κάθε κρίση. Και ο λόγος είναι διότι, λανθασμένα, δεν θεωρείται πρώτιστης σημασίας για την ανάκαμψη. Επί του πρακτέου μειώθηκαν οι χρηματοδοτήσεις στον τομέα τόσο από δημόσιους όσο και από ιδιωτικούς φορείς και στράφηκαν προς άλλους τομείς, όπως π.χ. στον τομέα της ανεργίας. Όμως, πώς θα δημιουργήσεις θέσεις εργασίας εάν δεν καλλιεργήσεις πρώτα τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες;» επισημαίνει ο ιδρυτής της SciCo στο ΑΠΕ - ΜΠΕ.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 24 Φεβρουάριος 2020 11:03 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 3 από 187

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1979

Υποστηρίζεται ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων οφείλεται σε πρόσκρουση κομήτη πάνω στη Γη.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου