Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Διάλεξη με τον Έλληνα Ολυμπιονίκη Πληροφορικής Toli Lerios 17.4.2019

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 

 

ΑΠΡΊΛΙΟΣ 3, 2019

Τετάρτη 17 Απριλίου 2019, ώρα 12.30, στη Βιβλιοθήκη

Η οργανωτική Επιτροπή του 11ου Μαθητικού Συνεδρίου Πληροφορικής σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Επιστημόνων και Επαγγελματιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών ? Παράρτημα Μακεδονίας Θράκης, υποδέχονται τον Toli Lerios, τον πρώτο Έλληνα Ολυμπιονίκη Πληροφορικής, επιχειρηματία από την Silicon Valley, μέντορα  νεοσύστατων επιχειρήσεων (startups) παγκοσμίως, συνεργάτη με εταιρείες κολοσσούς όπως Facebook, Microsoft, Sun Microsystems κ.ά.

Ο Toli Lerios θα μιλήσει για τη νεανική επιχειρηματικότητα και θα μεταφέρει την εμπειρία του στους μαθητές, δίνοντας συμβουλές για έργα καινοτομίας.

Για το βιογραφικό σημείωμα του Toli Lerios πατήστε εδώ.

Πληροφορίες: Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, τηλέφωνο 2310 474842, Κώστας Ηλιάδης.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 07 Απρίλιος 2019 13:08
 

Ο αστροφυσικός κ. Διονύσης Σιμόπουλος «εξομολογείται» στην Μαίρη Γκαζιάνη

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

 

EugenFound-041.jpg

Ο αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος επί 40 χρόνια διευθυντής στο Ευγενίδειο Πλανητάριο μας λέει ότι αυτό που μένει -μετά από μια «διαδρομή στο διάστημα»- είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Κι αν τύχει και δείτε και κάποιο πεφταστέρι να διασχίζει τον ουρανό δεν κοστίζει τίποτε αν κάνατε τότε και καμιά ευχή!

Γεννηθήκατε στα Ιωάννινα ωστόσο η καταγωγή σας είναι από τον Γρύλλο της Ηλείας. Τι θυμάστε πιο έντονα από τα παιδικά σας χρόνια;

Πράγματι η κατοχή βρήκε τον πατέρα μου να υπηρετεί (ήταν δασικός) στο Μέτσοβο κι έτσι η δίδυμη αδελφή μου κι εγώ γεννηθήκαμε στα Γιάννενα απ΄όπου φύγαμε μερικούς μήνες αργότερα για την Πάτρα απ΄όπου κατάγονταν η μητέρα μου. Ο πατέρας μου κατάγονταν από ένα μικρό χωριό κοντά στην Ολυμπία, τον Γρύλλο, όπου ακόμη και σήμερα περνάμε οικογενειακώς μερικές ημέρες το Πάσχα και το καλοκαίρι. Στη Πάτρα μείναμε 4 χρόνια οπότε ο πατέρας μετατέθηκε στην Κυπαρισσία όπου παρακολούθησα τις δύο πρώτες τάξεις του Δημοτικού, κι αμέσως μετά γυρίσαμε πίσω στη Πάτρα απ΄όπου τελικά έφυγα για την Αμερική στα 19 μου χρόνια. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, όλες αυτές οι μετακινήσεις μου έδωσαν την ευκαιρία να έχω πολλές και ενδιαφέρουσες εμπειρίες «ων ουκ έστιν αριθμός»! Θα ξεχώριζα πάντως την ανάμνηση ενός κόκκινου χειροποίητου ξύλινου τρίτροχου με το οποίο κυκλοφορούσα στη Πάτρα (πριν φύγουμε για την Κυπαρισσία), και το οποίο μου είχαν πάρει οι γονείς και η θεία μου παρ΄όλες τις στερήσεις της εποχής εκείνης. Δυστυχώς μόνο εγώ και η ξαδέλφη μου η Ελένη θυμόμαστε πλέον την ύπαρξή του που για μένα έχει γίνει κάτι σαν το «Rosebud» στο «Πολίτης Κέιν»! Θυμάμαι επίσης δύο πανέμορφα αρχοντικά που βρίσκονταν απέναντί μας, πνιγμένα κυριολεκτικά στο γιασεμί και στις αναρριχώμενες κατάλευκες τριανταφυλλιές, όταν η Πάτρα μοσχομύριζε ακόμη από το αγιόκλημα και το γιασεμί. Υπάρχουν, φυσικά, δεκάδες ακόμη θύμισες που θα απαιτούσαν κυριολεκτικά ένα ολόκληρο βιβλίο για να περιγραφούν.

Η λίμνη Παμβώτις ή η αρχαία Ολυμπία σας επηρέασαν περισσότερο στην απόφασή σας να σπουδάσετε αστροφυσική; Πως γεννήθηκε αυτή η ανάγκη για εσάς;

Δεν υπήρξε καμία τέτοια ανάγκη, ενώ ούτε η λίμνη ούτε και η Ολυμπία «φταίνε» για τις μετέπειτα σπουδές μου στην αστροφυσική. Εάν θα ήθελα να «κατηγορήσω» κάποιο τόπο ή κάποια εμπειρία μου για τις μετέπειτα επιλογές μου θα ήταν ο Παρνασσός. Εκεί το καλοκαίρι του 1960 (στην Περδικόβρυση της Αμφίκλειας) χιλιάδες πρόσκοποι απ΄ όλον τον κόσμο γιορτάζαμε το Χρυσό Ιωβηλαίο του προσκοπισμού στη χώρα μας με μια κατασκήνωση αλλιώτικη από τις άλλες. Πλάι μας είχαν κατασκηνώσει οι πρόσκοποι της Αμερικής και στο άνοιγμα που δημιουργούσαν οι σκηνές τους βρίσκονταν τρία μικρά τηλεσκόπια στημένα πάνω στα τρίποδά τους τα οποία για μάς φάνταζαν σαν εξωπραγματικές μηχανές. Ένα βράδυ δεν μπόρεσα να κρατηθώ και τους ζήτησα να δούμε το Φεγγάρι. Μας έδειξαν μάλιστα πώς να χρησιμοποιήσουμε το προσοφθάλμιο για να σκοπεύσουμε καλύτερα. Έτσι καθώς το Φεγγάρι ξεμύταγε πάνω από την κορυφή του Παρνασσού τα έκθαμβα μάτια μας αντίκρισαν ένα θέαμα απερίγραπτο: κρατήρες, χαράδρες και ολάκερες οροσειρές. Εκείνη την εποχή ο άνθρωπος δεν είχε πετάξει ακόμη στο Διάστημα και κανείς μας δεν μπορούσε τότε ούτε καν να φανταστεί ότι σε εννέα χρόνια κάποιος συνάνθρωπός μας θα έκανε κυριολεκτικά μια βόλτα στο Φεγγάρι. Κι όμως εκείνο το βράδυ αισθάνθηκα ότι στο προαιώνιο αυτό όνειρο της ανθρωπότητας είχα ήδη γίνει πρωταγωνιστής! Κι ίσως αυτή να ήταν και η αιτία που χρόνια τώρα διακονώ την υπέροχη αυτή επιστήμη.

Πολύχρονες σπουδές στην Λουιζιάνα των ΗΠΑ. Αμέσως ξεχωρίσατε κι άρχισαν να σας απονέμονται βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Πόσο δύσκολο ήταν να το πετύχετε αυτό;

Δεν θα έλεγα ότι ήταν δύσκολο. Ίσα-ίσα όλες μου οι αποκαλούμενες επιτυχίες οφείλονταν σε ορισμένες ιδιαίτερα ευχάριστες δραστηριότητες στις οποίες συμμετείχα σε μια προσπάθεια να ξεφύγω από τα τετριμμένα και την καθημερινότητα των σπουδών

Από το 1968 αρχίσατε να εργάζεστε σε υψηλές θέσεις στην Λουιζιάνα και χρηματίσατε μέχρι και Διευθυντής του εκεί Πλανηταρίου. Μπορείτε να μας αναφέρετε κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές που βιώσατε τα χρόνια εκείνα;

Και πάλι είναι σχεδόν αδύνατο να απομονώσω τις πιο σημαντικές στιγμές μιας πενταετίας που διαμόρφωσε την μετέπειτα επαγγελματική μου πορεία. Γιατί κάθε στιγμή ήταν για μένα και σπουδαία και σημαντική. Παρ΄όλα αυτά αν ήθελα να ξεχωρίσω μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή εκείνης της περιόδου δεν θα αφορούσε την επαγγελματική μου πορεία αλλά την προσωπική μου ζωή κι έχει να κάνει με όλα όσα μου πρόσφερε η δεκαετής διαμονή μου εκεί. Γιατί η Λουιζιάνα μου προσέφερε, ως μη όφειλε, μία πολύ καλή παιδεία, με όλη τη σημασία της λέξης, τις βάσεις μιας εξαιρετικής καριέρας, πολύ καλούς μέχρι σήμερα φίλους, πολλές αξέχαστες εμπειρίες, και μία σύντροφο ζωής με την οποία μοιράζομαι χαρές και λύπες, όνειρα και απογοητεύσεις εδώ και 47 περίπου χρόνια. 

Περιγράψτε μας τα συναισθήματά σας την 20η Ιουλίου 1969, όταν η αποστολή Απόλλων 11 προσσεληνώθηκε στη σελήνη.

Εκείνη την περίοδο είχα την τύχη να βρίσκομαι στο Χιούστον και στις εγκαταστάσεις της NASA καλύπτοντας το ιστορικό αυτό γεγονός για μια Αθηναϊκή εφημερίδα. Από εκείνη την ημέρα έχω καμιά δεκαριά κασέτες όπου έχω καταγράψει τα συναισθήματά μου όπως τα βίωνα τις ημέρες εκείνες. Αν μπορούσα να συνοψίσω όσα κατέγραψα τότε θα έλεγα αυτό που έχει καταγραφεί ήδη πολλάκις στις διάφορες αναφορές μου για την πραγματική εκείνη εποποιία του Διαστήματος. Γιατί εκείνο το βράδυ της 20ής Ιουλίου του 1969, πάνω στη σκονισμένη επιφάνεια της Σελήνης αποτυπώθηκε για πρώτη φορά ένα ανθρώπινο χνάρι που έγινε το σύμβολο «ενός τεράστιου άλματος για την ανθρωπότητα». Εκείνο το βράδυ ξανάγινα ο νεαρός έφηβος του 1960 όταν κοίταξα για πρώτη φορά την επιφάνεια της Σελήνης μέσα από εκείνο το μικρό τηλεσκόπιο στις πλαγιές του Παρνασσού. Και ήμουν βέβαιος, και παραμένω ακόμη και σήμερα βέβαιος, ότι εκείνη τη στιγμή ξαναγεννήθηκε η ανθρωπότητα και ότι το σημείο εκείνο της προσσελήνωσης έγινε εκείνο το βράδυ πραγματικά ένα κοσμικό μνημείο αφιερωμένο στους ανθρώπους της Γης. Γιατί εκεί πάνω, στα όρια του ουράνιου ωκεανού, ο άνθρωπος έκανε το πρώτο μοιραίο του βήμα προς τα άστρα και ανακάλυψε ότι ήταν στην ουσία ένας πραγματικός πολίτης του Σύμπαντος.

Τον Οκτώβριο του 1972, όταν προσκληθήκατε από το ίδρυμα Ευγενίδου να αναλάβετε Διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, εγκαταλείψατε μια πολύ επιτυχημένη καριέρα στο εξωτερικό για να επιστρέψετε στην Ελλάδα. Πόσο δύσκολο ήταν να πάρετε αυτή την απόφαση; Μετανιώσατε ποτέ που την πήρατε;

Όχι βέβαια. Θεωρώ, πάντως, ότι ήμουν πολύ τυχερός στην όλη μου πορεία. Η Αμερική πράγματι μου άνοιξε την πόρτα σε δρόμους που θα ήταν σχεδόν αδύνατον να περπατήσω αν είχα παραμείνει εδώ, αν κι αυτό έγινε από οικονομική ανάγκη. Στην Αμερική, είχα την ευκαιρία να αναλάβω σε μικρή ηλικία θέσεις που εδώ τότε θα χρειαζόμουν δεκαετίες, αν και τα πράγματα έχουν κι εδώ αλλάξει προς το καλύτερο σε σύγκριση με την δεκαετία του ΄60. Έτυχε επίσης να είμαι στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή, και να γνωρίσω τους κατάλληλους ανθρώπους που χρειάζονταν κάποιον σαν εμένα. Κάποια στιγμή θα γύριζα οπωσδήποτε στην Ελλάδα, έτυχε όμως αυτό να γίνει νωρίτερα και με καλύτερους για μένα όρους που οφείλονταν αποκλειστικά στην τύχη! Θέλω να πιστεύω, πάντως, ότι για να κρατηθεί κάποιος σε μία παρόμοια θέση επί τόσα χρόνια πρέπει να διαθέτει και κάποιες αρετές!

Έχετε ένα πλούσιο και αξιοζήλευτο βιογραφικό όσον αφορά την δραστηριότητά σας στην αστροφυσική. Είστε ικανοποιημένος από την πορεία που χαράξατε και θεωρείτε ότι έχετε τιμηθεί όσο έπρεπε για την προσφορά σας;

Ό,τι κι αν έκανα ή κατάφερα να κάνω στη μέχρι τώρα ζωή μου (γιατί θεωρώ ότι έχω ακόμη κι άλλα πράγματα να κάνω) με βρήκαν στο δρόμο. Έτυχαν. Απλώς εγώ προσπαθούσα πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα κάθε δεδομένη στιγμή χωρίς να υπολογίζω σε βραβεία και σε κοινωνική ή άλλη αναγνώριση. Φυσικά μια διάκριση προσφέρει πάντοτε κάποια ευχαρίστηση. Η ευχαρίστηση όμως αυτή δεν διαρκεί πολύ, μερικές ίσως ημέρες, και μετά συνεχίζουμε όπως πριν. Σε τελική, όμως, ανάλυση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κανείς δεν πρόκειται να πάρει μαζί του τίποτε απ΄όλα αυτά, ούτε χρήματα, ούτε διακρίσεις, ούτε οτιδήποτε άλλο. Γιατί, είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε καταδικασμένοι να χάσουμε τη μάχη με τον χρόνο. Φυσικά, όπως έλεγε κι ένας σημαντικός Έλληνας που πέθανε πρόσφατα: «Σε όλους μας υπάρχει η αγωνία της αθανασίας. Αυτή η αγωνία αν καταφέρει να εκφραστεί αποτελεί την υπογραφή μας. Ως ενήλικοι άλλωστε ξεγελάμε τον φόβο του θανάτου κάνοντας παιδιά. Φεύγω εγώ, υπάρχουν αυτά. «Εγώ έκανα τρία παιδιά, οπότε έχω εξασφαλισμένη την αθανασία! (γέλια).

Πλησιάζει η μεγαλύτερη νύχτα του 2014. Είναι πάντα η 21η Δεκεμβρίου; Τι θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε στον ουρανό τη νύχτα εκείνη;

Από την αρχαιότητα ακόμη όλοι οι λαοί είχαν κατανοήσει ότι όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε. Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Οι φροντίδες πολλαπλασιάζονταν, οι ανησυχίες αυξάνονταν και ένα αόριστο συναίσθημα φόβου καταλάμβανε τον αρχαίο άνθρωπο με τα ανύπαρκτα σχεδόν αμυντικά του μέσα και τις περιορισμένες πηγές διατροφής. Γι΄αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα. Κι έτσι από την ημέρα εκείνη και μετά η τροχιά του Ήλιου στον ουρανό φαίνεται καθημερινά να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Την ημέρα εκείνη ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας τροχιάς του που ονομάζεται «χειμερινό ηλιοστάσιο», οπότε αρχίζει επίσημα η εποχή του χειμώνα. Γι αυτό την ημέρα αυτή όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου περίφημες και πολλές γιορτές. Ημερολογιακά το χειμερινό ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμερα μεταξύ της 20ής και της 23ής Δεκεμβρίου, αν και η τελευταία φορά που είχαμε το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20ή Δεκεμβρίου, με την επόμενη να συμβαίνει το 2080. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται στο γρηγοριανό ημερολόγιο του οποίου κάθε έτος έχει 365 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα έτη με τις 366 ημέρες τους. Παρ΄όλα αυτά δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο που μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ειδικά εκείνο το βράδυ στον ουρανό.

Εν όψει των Χριστουγέννων μπορείτε να μας εξηγήσετε το «φωτεινό αστέρι» της γέννησης;

Ύστερα από 2.000 χρόνια είναι σχεδόν αδύνατο να ξέρουμε τι θα μπορούσε να ήταν το περίφημο εκείνο άστρο που εμφανίστηκε πάνω από τον ουρανό που σκέπαζε το μικρό χωριό της Βηθλεέμ κι έκανε τους μάγους να ξεκινήσουν το μακρινό τους ταξίδι. Διάφορες προσπάθειες που έχουν γίνει κατά καιρούς έχουν εξετάσει πρώτα απ΄όλα τα διάφορα χαρακτηριστικά του άστρου, αλλά και διάφορες αστρονομικές εκδοχές, όπως είναι τα μετέωρα, οι κομήτες, οι νόβα, οι σουπερνόβα αλλά και οι διάφορες σύνοδοι των πλανητών μεταξύ τους ή με κάποια από τα λαμπρότερα άστρα. Παρ΄όλα αυτά όμως καμιά από τις επεξηγήσεις που έχουν προταθεί δεν μπορεί να μας ικανοποιήσει πλήρως. Γιατί είναι μάλλον δύσκολο να αποδείξουμε όλα τα επί μέρους στοιχεία που απαιτεί μια πλήρης και τεκμηριωμένη απόδειξη. Πολλοί ερευνητές των Γραφών υποστηρίζουν επίσης ότι το Άστρο της Βηθλεέμ δεν πρέπει να ήταν κάποιο συγκεκριμένο αστρονομικό σώμα ή φαινόμενο, αλλά πρόκειται απλά και μόνο για το συμβολικό άστρο των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης για τον προσδοκώμενο Μεσσία. Σε τελική όμως ανάλυση δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία το τι συνέβη στον ουρανό εκείνη τη νύχτα των Χριστουγέννων, γιατί κάτι πολύ πιο σπουδαίο συνέβαινε επάνω σ΄αυτήν τούτη τη Γη μας. Κάτι υπέροχο συνέβη στη μικρή πόλη της Βηθλεέμ εκείνο το βράδυ, και το γεγονός αυτό ήταν πολύ πιο σπουδαίο απ΄οτιδήποτε κι αν γινόταν στον ουρανό. Γιατί όταν ο Ήλιος ανέτειλε το άλλο πρωινό, την πρώτη εκείνη μέρα των Χριστουγέννων, ανέτειλε πάνω από ένα κόσμο που ποτέ πια δεν θα μπορούσε να είναι ο ίδιος

Απο αριστερά: Θανάσης Οικονόμου (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο) , Τσάρλι Ντιουκ (αστροναύτης του Απόλλων 16), Ντέιβιντ Μάλιν (αστρονόμος του Αγγλο-Αυστραλιανού Αστεροσκοπείου) , Διονύσης Σιμόπουλος, Τζον Στόουκς (εκπρόσωπος Διαστημικού Τηλεσκόπιου Χαμπλ).

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 05 Απρίλιος 2019 13:48 Περισσoτερα...
 

Hedwig Kohn: Ποια είναι η φυσικός που τιμά με Doodle η Google

E-mail Εκτύπωση PDF

Παρασκευή, 05 Απριλίου 2019

Στην Hedwig Kohn, μία από τις τρεις γυναίκες οι οποίες απέκτησαν μεταδιδακτορικό δίπλωμα στη φυσική στη Γερμανία πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφιερώνει η Google το σημερινό της (5 Απριλίου) doodle, με αφορμή τη συμπλήρωση 132 χρόνων από τη γέννηση της.

Μαζί με τις  Lise Meitner and Hertha Sponer, αναγκάστηκαν να φύγουν από τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος.

Η Kohn εστίασε στον ποσοτικό προσδιορισμό της έντασης του φωτός, αναπτύσσοντας νέες μεθόδους, λαμβάνοντας ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και αφήνοντας πίσω της έργο το οποίο καθοδήγησε τους νεότερους επιστήμονες μέχρι και τη δεκαετία του 1980.

Γεννημένη το 1887 στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, η Kohn ήταν κόρη εμπόρου και έγινε το 1907 η δεύτερη γυναίκα η οποία εισήλθε στο τμήμα Φυσικής του τοπικού πανεπιστημίου.

Το 1913 ολοκλήρωσε τις διδακτορικές της σπουδές υπό την επίβλεψη του Otto Lumer, το οποίου εν συνεχεία διετέλεσε βοηθός.

Το 1933, το ναζιστικό καθεστώς της απαγόρευσε, όπως και σε κάθε Εβραίο, να κατέχει θέση στο Δημόσιο, με την ίδια να εργάζεται περιστασιακά στον τομέα της έρευνας, στη βιομηχανία του φωτός.

Ωστόσο, τα τέλη της δεκαετίας 1930 την βρήκαν άνεργη, με την Kohn να δυσκολεύεται να τα βγάλει εις πέρας.

Μάλιστα, η ίδια παραλίγο να πέσει θύμα του Ολοκαυτώματος, ωστόσο της προσφέρθηκαν προσωρινές θέσεις σε τρία κολέγια γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες με τη βοήθεια του Rudolf Ladenburg (1882-1952), της Lise Meitner, της Hertha Sponer, της Αμερικανικής Ένωσης Πανεπιστημιακών Γυναικών (AAUW) και πολλών άλλων.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 05 Απρίλιος 2019 11:04 Περισσoτερα...
 

Επιτυχία για το ΑΠΘ: Δύο ερευνητές του στον Περιοδικό Πίνακα Νέων Χημικών

E-mail Εκτύπωση PDF

 

?½?±????‰?„?????Ž?½, ???·?»?·?„?·????±?ƒ?·, ???»?????±?…?„?Ž???±?„???‚, ?‘? ?˜,

 

Μάρτιος 29, 2019

Μία σημαντική διεθνής διάκριση για την Ελλάδα επιτεύχθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: οι μεταδιδακτορικοί ερευνητές του Τμήματος Χημείας, Δρ. Μιχάλης Τερζίδης και Δρ. Σωτήρης Ευγενίδης, έχουν συμπεριληφθεί στον Περιοδικό Πίνακα Νέων Χημικών από τη Διεθνή Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (International Union of Pure and Applied Chemistry ? IUPAC).

Μάλιστα, το Τμήμα Χημείας του ΑΠΘ αποτελεί το μοναδικό Τμήμα Χημείας ελληνικού Πανεπιστημίου που ερευνητές του περιλαμβάνονται στον Περιοδικό Πίνακα!

Πιο συγκεκριμένα, η IUPAC, στο πλαίσιο του εορτασμoύ της 100ής επετείου από την ίδρυσή της και της παράλληλης ανακήρυξης του 2019 ως Διεθνούς Έτους του Περιοδικού Πίνακα των Χημικών Στοιχείων, προχώρησε, σε συνεργασία με το Διεθνές Δίκτυο Νέων Χημικών (International Young Chemists Network- IYCN), στη σύνταξη- για μοναδική φορά- του Περιοδικού Πίνακα Νέων Χημικών.

Ο Περιοδικός Πίνακας περιλαμβάνει 118 Χημικά Στοιχεία, το καθένα από τα οποία συνδέεται με το όνομα ενός νέου Χημικού. Η IUPAC κατήρτισε τον Πίνακα με βάση την αξιολόγηση του ερευνητικού έργου των συμμετεχόντων, με έμφαση στην καινοτομία και την αριστεία, στοχεύοντας  στην απόδοση τιμής σε 118 εξαιρετικούς και νέους σε ηλικία Χημικούς από όλο τον κόσμο.

Κάθε μήνα η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας ανακοινώνει 10 χημικά στοιχεία και τα ονόματα των 10 νέων Χημικών που τα συνοδεύουν, ενώ τα τελικά στοιχεία και τα ονόματα θα ανακοινωθούν στη Γενική Συνέλευση της IUPAC και στο Παγκόσμιο Συνέδριο Χημείας στο Παρίσι, τον Ιούλιο του 2019.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 01 Απρίλιος 2019 17:00 Περισσoτερα...
 

11o ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 

 

Η καρδιά της νεανικής καινοτομίας και εξωστρέφειας χτυπάει στο 11ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής

Για άλλη μια χρονιά το Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής ανοίγει τα φτερά του στην εκπαιδευτική κοινότητα έχοντας ήδη μπει στη δεύτερη δεκαετία ζωής του. Ο φιλόξενος χώρος του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας - ΝΟΗΣΙΣ υποδέχεται στις 16, 17, 18 και 19 Απριλίου 2019 περισσότερους από 2400 μαθητές-εισηγητές και μαθήτριες-εισηγήτριες από 127 σχολικές μονάδες, οι οποίοι με την καθοδήγηση 340 εκπαιδευτικών θα παρουσιάσουν 210 καινοτόμες εργασίες με αντικείμενο τον προγραμματισμό εφαρμογών, τη ρομποτική, τους αυτοματισμούς και ερευνητικά projects.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια το συνέδριο  αγκάλιασε μαθητές/τριες σχολείων κάθε είδους και βαθμίδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι συμμετείχαν μαθητές/τριες ειδικών σχολείων, σχολείων δεύτερης ευκαιρίας, από δομές υποστήριξης προσφύγων, διαπολιτισμικά, μουσικά σχολεία κ.τ.λ.

Στο φετινό 11ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής αναμένεται να παρουσιαστούν και πάλι εργασίες, οι οποίες θα μας εκπλήξουν ευχάριστα και θα αναδείξουν την μαθητική φαντασία, εφευρετικότητα και δημιουργικότητα. Σας δίνουμε μια μικρή «γεύση» από αυτές:

Ομάδες μαθητών/τριων εισηγητών θα μας παρουσιάσουν πρωτοποριακές προτάσεις για τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα. Συγκεκριμένα οι μαθητές του 2ου Γενικού Λυκείου Σερρών θα μας δείξουν πως μπορεί το ηλεκτρονικό παρουσιολόγιο με αισθητήρες δακτυλικών αποτυπωμάτων να υποκαταστήσει τα παραδοσιακά παρουσιολόγια του σχολείου, καθώς και να εφαρμοστεί ευρύτερα στη διαχείριση παρουσίας υπαλλήλων σε μία υπηρεσία. Τα παιδιά από το Λύκειο «Μαντουλίδη» θα μας παρουσιάσουν αποτελεσματική πρόταση για ηλεκτρονική ψηφοφορία με εφαρμογή στις μαθητικές εκλογές αλλά και ευρύτερα. Μαθητές/τριες από το Εσπερινό ΕΠΑΛ Ευόσμου θα μας δώσουν λύση στην ελεγχόμενη είσοδο και έξοδο στο χώρο του σχολείου, με κατασκευασμένο σύστημα αυτομάτου ελέγχου και χρήση έξυπνων καρτών. Οι μαθητές από το 2ο Γενικό Λύκειο Αλεξάνδρειας θα μας παρουσιάσουν δικό τους mobileappγια υποψήφιους εξεταζόμενους στις Πανελλήνιες Εξετάσεις όσον αφορά στον υπολογισμό βαθμολογίας τους, καθώς και περιήγηση σε σχολές κάθε επιστημονικού πεδίου. Οι μικροί εισηγητές από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Μενεμένης και Νέων Μουδανιών θα μας δείξουν τη δική τους εφαρμογή για να εξασκούν οι μαθητές τις γνώσεις τους στην ύλη των μαθημάτων τους. Επίσης, οι μαθητές του Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου ΑΠΘ θα κάνουν μία επίδειξη του δικού τους mobileAppμε παρουσίαση πειραμάτων  Φυσικής .

Στον τομέα των εφαρμογών πάνω στην «ιατρική, ανθρώπινη φροντίδα και περίθαλψη» οι μικροί εισηγητές πρότειναν τις δικές τους λύσεις: μαθητές/τριες από το 1ο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας και το Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Μακεδονίας θα παρουσιάσουν βιονικόρομποτικό χέρι και καρπό για άτομα με κινητικά προβλήματα με πλήρη προσομοίωση κινήσεων ενός βιολογικού χεριού. Παιδιά από το Γυμνάσιο της Ελληνογαλλικής Σχολής «Καλαμαρί» θα μας κάνουν επίδειξη του ειδικού ρομπότ οδηγού για άτομα με προβλήματα όρασης. Την ίδια κατηγορία ατόμων θέλουν να βοηθήσουν με τη ρομποτική εφαρμογή Roboat οι μαθητές από το 2ο Πειραματικό ΓΕΛ Θεσσαλονίκης βοηθώντας στην κίνηση και πλοήγηση των συγκεκριμένων ατόμων μέσα στη πόλη. Εφαρμογές κινητών για επείγουσα βοήθεια ατόμων τρίτης ηλικίας με εύκολο τρόπο και χειρισμό και με δυνατότητα υπενθύμισης και βοηθού στη λήψη φαρμάκων θα μας παρουσιάσουν οι μαθητές από το 1ο Γενικό Λύκειο Κιλκίς και από το Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Μακεδονίας Το 1ο Γενικό Λύκειο Κιλκίς θα καταθέσει μία πρόταση διαδικτυακής εκπαίδευσης  προς τα άτομα της τρίτης ηλικίας ώστε να ενασχοληθούν ενεργά με το διαδίκτυο.  Επίσης,  οι μαθητές του 2ου ΕΠΑΛ Ευόσμου θα μας παρουσιάσουν το έξυπνο κουτί χαπιών και το Point of Care, τα οποία με έξυπνες συσκευές ιατρικών μετρήσεων θα δημιουργούν και θα ενημερώνουν ψηφιακούς ιατρικούς φακέλους κατάλληλους για ιατρική παρακολούθηση.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 07 Απρίλιος 2019 13:16 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 3 από 164

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1911

Επινοείατι ο αυτόματος εκκινητήρας (μίζα) με το γύρισμα ενός κλειδιού.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου